καταπροΐημι
κατα·προΐημι (seul. au moy. καταπροΐεμαι, f. -προήσομαι) laisser tomber, laisser échapper, laisser se perdre, acc. Pol. 3, 81, 4 ; Syn. 163d ; τοὺς καιρούς, Pol. 1, 77, 3, etc. les occasions, etc.
καταπροΐημι, (ἵημι), hinwerfen, verächtlich hinwerfen, preisgeben, Sp.; im med. außer Acht, vorbeilassen, τοὺς ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας καιρούς Pol. 1.77.3, τοὺς ἰδίους βίους, preisgeben, 3.81.4 ; καταπροέσθαι wird von EM. 495.38 καταπροδοῦναι erkl.