καταπτοέω
καταπτοέω, frighten
καταπτοέω,
- frighten, Ps.-Luc. Philopatr. 29.
κατα·πτοέω-οῶ, frapper de stupeur, acc. Luc. Philopatr. 29 ; Geop. 2, 2, 6.
καταπτοέω, einschüchtern ; Luc. Philop. 29 ; Jos.