ἀπονοσφίζω
ἀπονοσφίζω, to put asunder, keep aloof from
Could not find κἀπονοσφίσας in Logeion dictionaries.
κἀπονοσφίσας aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of ἀπονοσφίζω
- put asunder, exclude from, τινὰ δόμων h.Cer. 158.
- 2 bereave or rob of, ὅπλων τινά S. Ph. 979:—Pass., to be robbed of, ἐδωδήν h.Merc. 562.
- 3 Med., embezzle, τὰ κοινά OGI 515.49 (Mylasa), prob. in SIG 37 (Teos, v B.C.).
- II c. acc. loci, flee from, shun, S. OT 480 (lyr.), cf. Ichn. 131.
I tr.
1 alejar, separar, expulsar c. ac. de pers. y gen.
σε ... δόμων ἀπονοσφίσσειεν
ἥν τε νέον πάτρης ἀπενόσφισεν
• sólo c. el ac.
ὃν ... ἀπενόσφισε Πενθεύς
ἔρως δ' ἀπενόσφισεν αἰδῶ
• c. ac. no de pers. rehuir, evitar
τὰ μεσόμφαλα γᾶς ἀπονοσφίζων μαντεῖα
• abs. alejarse S.Fr.314.137 (cj.).
2 despojar, privar de c. ac. de pers. y gen.
με ... ἀπονοσφίσας ὅπλων
ἢν δ'ἀπονοσφισθῶσι θεῶν ἡδεῖαν ἐδωδήν
• en v. med. llevarse para sí, robar c. ac. de cosa y gen. c. prep.
τι μέρος ἀπ' αὐτῆς
τὰ κοινά
τινα (χρήματα)
ἡ πικρὴ Μοῖρ' ἀπενοσφίσατο (παῖδα)
II intr. en v. med. estar lejos, distar c. gen.
ὅτε σταδίοις ἀπενοσφίζοντο τῆς ἠπείρου πολλοῖς
ὄχλων
• fig. discrepar
τῆς πρὸς Θεὸν οἰκειότητος
1. ontvluchten, met acc.:
2. beroven van,
- Ito put asunder, keep aloof from, τινά τινος h. Hom.
- 2to bereave or rob of, ὅπλων τινά Soph.:—Pass. to be robbed of, ἐδωδήν h. Hom.
- IIc. acc. loci, to flee from, shun, Soph.