μήδομαι

μήδομαι, Il. 2.360, etc.: impf. ἐμήδετο h.Merc. 46; Ep. μήδετο (v. infr.): fut. μήσομαι S. Tr. 973 (lyr.), E. HF 1075 (lyr.); Ep. 2 sg. μήσεαι Od. 11.474: aor. ἐμήσατο, μήσατο (v. infr.), also μῆστο Hsch.: pf. μέμηδα cj. for μέμηλα h.Merc. 437: (μέδω, μῆδος):—

• to be minded, intend, αὐτός τʼ εὖ μήδεο resolve well thyself, Il. 2.360; ἅσσʼ ἂν ἐμοί περ αὐτῇ μηδοίμην what counsels I should take for myself, Od. 5.189.
• • • 2 c. acc. rei, plan and do cunningly or skilfully, plot, contrive, in Ep. mostly in bad sense, σφιν κακὰ μήδετο μητίετα Ζεύς Il. 7.478; μοι Ζεὺς μήσατο λυγρὸν ὄλεθρον Od. 24.96; Αἴγισθος ἐμήσατο λ. ὄ. 3.194; φρεσὶ μήδετο θέσκελα ἔργα Hes. Sc. 34; πατρὸς μεγάλʼ ἀνδράσι μηδομένοιο Id. Fr. 96.85: also c. acc. pers. et rei, κακὰ μήσατʼ Ἀχαιούς he wrought them mischief, Il. 10.52, cf. 22.395, 23.24, Od. 24.426: in Lyr. and Trag. (usu. lyr.), μέγα ἔργον μ. Pi. N. 10.64; δίκας ἀδίκοισι B. 17.42 [Dith. 4.42]; πρὸς κακοῖς κακὰ μήσεται E. HF 1075, cf. Ph. 799, A. Ch. 605; ἐπʼ ἀνδρὶ τοῦτʼ ἐμήσατο στύγος ib. 991, cf. S. Ph. 1114.
    • 3 after Hom., simply, contrive, invent, ἄρτια Pi. O. 6.94; τέχνας καὶ πόρους A. Pr. 477; ἄφθιτα Ar. Av. 689 (lyr.); ὅσια καὶ νόμιμα Id. Th. 676 (lyr.); ὑμῖν κῦδος . . ἐμήσατο Χῖος ἀοιδός Theoc. 22.218; τί δὲ μήσωμαι; what shall I attempt? A. Th. 1062, cf. S. Tr. 973; τί σοι μήσομαι; E. Hipp. 592; make skilfully, μέλισσα μέλι μηδομένα Simon. 47: c. acc. et inf., contrive that a thing should be, ἄπιστον ἐμήσατο πιστὸν ἔμμεναι Pi. O. 1.31.
  • II take care, keep watch, ib. 106, so prob. in Hes. Fr. 96.76.—Poet. word, used twice by Ar. (lyr.), Trag. only in lyr. exc. A. Pr. l.c., and in late Prose, Luc. Astr. 6, 21.

μήδομαι, (vgl. μέδομαι, medeor, meditor), ersinnen, einen Beschluß fassen ; ἄλλο τι δὴ σὺ θεὰ τόδε μήδεαι, οὐδέ τι πομπήν, Od. 5.173, wie τὰ μὲν νοέω, ἅσσʼ ἂν ἐμοί περ αὐτῇ μηδοίμην, 189 ; καὶ τότʼ Ὀδυσσῆϊ – μήδετο πομπήν, ib. 233 ; bes. klug, listig aussinnen, θέσκελα ἔργα, Hes. Sc. 34 ; häufiger im schlimmen als im guten Sinne, κακὰ μήδεσθαί τινι, Einem Unheil ersinnen, ὄλεθρον u. ä. bei Hom.; ἀνθρώποισι δʼ ἐμήσατο κήδεα λυγρά, Hes. O. 95 ; auch mit doppeltem accus., κακὰ μήσατʼ Ἀχαιούς, er ersann Böses gegen die Achäer, Il. 10.52, vgl. 22.395 ; ἦ μέγα ἔργον ἀνὴρ ὅδʼ ἐμήσατʼ Ἀχαιούς, Od. 24.426 ; Pind. μέγα ἔργον ἐμήσαντʼ ὠκέως, N. 10.64 ; οἵας τέχνας τε καὶ πόρους ἐμησάμην, Aesch. Prom. 475 ; μέγα κακόν, Ag. 1073 ; auch ἐπʼ ἀνδρὶ τοῦτʼ ἐμήσατο στύγος, Ch. 985 ; ὅσʼ ἐφʼ ἡμῖν κάκʼ ἐμήσατο, Soph. Phil. 1124 ; πῶς ἐμήσατο θάνατον, Trach. 881 ; κακὰ μήσεται, Eur. Herc.Fur. 1076 ; ἄφθιτα, Ar. Av. 689 ; κῦδός τινι, Theocr. 22.218 ; öfter in der Anth. – In allgemeiner Bdtg, sich um Etwas kümmern, für Etwas sorgen, ἐπίτροπος ἐὼν τεαῖσι μήδεται μερίμναις, Pind. Ol. 1.106, ὧν μήδεσθαι προσήκει καὶ φυλάττειν, Plut. Pyth.orac. 26, v.l. κήδεσθαι.

μήδομαι

[μήδεα1. Cf. μέδομαι.]

2 sing. fut. μήσεαι Od. 11.474.

2 sing. aor. μήσαο Il. 14.253.

3 sing. (ἐ)μήσατο Il. 6.157, Il. 10.52, 289 : Od. 3.194, 249, 261, 303, Od. 10.115, Od. 11.429, Od. 22.169, Od. 24.96, 199, 426, 444. (ἐπι-)

• • 1

    To take counsel, devise measures Il. 2.360.

  • 2

    To devise, plan, contrive, meditate, intend, have in view : ἔργα Il. 2.38. Cf. Il. 6.157, Il. 7.478, Il. 10.289, Il. 14.253, Il. 21.19, 413, Il. 23.176 : Ζεὺς οὔ πω μήδετο νόστον Od. 3.160, ἄλλο τι τόδε μήδεαι οὐδέ τι πομπήν (it is not of a safe journey for me that you are here thinking but of something else) Od. 5.173. Cf. Od. 3.132, 166, 194, Od. 5.189, Od. 11.429, Od. 22.169, Od. 24.199, etc.

    With double acc. of what is devised, etc., and of the person aimed at : Ἕκτορα ἀεικέα μήδετο ἔργα Il. 22.395 = Il. 23.24. Cf. Il. 10.52 : Od. 24.426.

μήδομαι (μήδεται; μηδόμενος: fut. μήσεαι coni.: aor. ἐμήσατο, ἐμήσαντʼ(ο).)

• 1contrive, plan καὶ μέγα ἔργον ἐμήσαντʼ ὠκέως (Er. Schmid: ἐμνήσατʼ, ἐμνήσαντʼ codd.) N. 10.64 ἀκτὶς ἀελίου, τί πολύσκοπε μήσεαι (Blass: μησθε codd. Dion. Hal.: ἐμήσαο Bergk) Pae. 9.1 c. dat., θεὸς ἐπίτροπος ἐὼν τεαῖσι μήδεται, Ἱέρων, μερίμναισιν takes thought for O. 1.106 c. acc. cogn., Ἱέρων ἄρτια μηδόμενος with fitness of counsel O. 6.94 c. acc. & inf., ἄπιστον ἐμήσατο πιστὸν ἔμμεναι (sc. Χάρις) O. 1.31

μήδομαι , fut. μήσεαι, aor. μήσαο, (ἐ)μήσατο: take counsel for oneself, Il. 2.360; devise (τινί τι), esp. in bad sense; decide upon (τὶ), Od. 3.160.

μήδομαι μῆδος

• • • 1to be minded, to intend, resolve, Il.; ἅσσʼ ἂν μηδοίμην what counsels I should take, Od.
    • 2c. acc. rei, to plan, plot, contrive, κακὰ μήδεσθαί τινι to scheme misery for him, Il.; μήσατό μοι ὄλεθρον Od.:—also c. acc. pers. et rei, κακὰ μήσατʼ Ἀχαιούς he wrought them mischief, Hom.; so ἐπʼ ἀνδρὶ τοῦτʼ ἐμήσατο στύγος Aesch.
    • 3to invent, τέχνας Aesch.; τί δὲ μήσωμαι; what shall I attempt? Aesch.