μειονεκτέω
μειονεκτέω, to have too little, to be poor
Could not find μειονεκτεῖτε in Logeion dictionaries.
μειονεκτεῖτε present active imperative 2nd plural, present active indicative 2nd plural, imperfect active indicative 2nd plural of μειονεκτέω
μειονεκτ-έω, (ἔχω)
- have too little, to be poor, σὺν τῷ γενναίῳ μ., opp. σὺν τῷ ἀδίκῳ πλέον ἔχειν, X. Ages. 4.5; come short, μ. εἰ μή . . Id. Cyr. 8.6.23, cf. Mem. 3.14.6; μ. ἔν τινι fall short in a thing, Id. Hier. 1.11, 27: c. gen. rei, to be short of a thing, σίτων καὶ ποτῶν ib. 2.1; μ. τῶν εὐφροσυνῶν ἔν τινι ib. 1.29; τῶν δικαίων D.H. 6.71: c. gen. pers. et dat. rei, τῇ εὐφροσύνῃ μ. τῶν ἰδιωτῶν X. Hier. 1.18; opp. πλεονεκτέω, Hierax ap. Stob. 3.9.54.
μειονεκτέω-ῶ :
1 avoir moins qu’il ne faudrait, avoir trop peu, être pauvre, Xén. Ages. 4, 5 ||
2 avoir moins, être à court de, gén. Xén. Hier. 2, 1 ; dat. Xén. Hier. 1, 11 ; avec ἐν et le dat. Xén. Hier. 1, 27 ; avec double rég. : μ. τινός τινι, Xén. Hier. 1, 18, être inférieur à qqn en qqe ch.
Étym. μεῖον, vb. d’ἔχω ; cf. πλεονεκτέω.
μειονεκτέω, = μεῖον ἔχειν τινός, Ggstz von πλεονεκτέω, weniger als ein Anderer haben, d.i. zu kurz kommen, im Nachteil sein, Xen. Cyr. 8.6.23, Mem. 3.14.6 u. öfter ; τινός, Hier. 1.29 u. Sp., wie Luc. D.D. 20.4.
μειονεκτέω
μειον-εκτέω,
fut. -ήσω
ἔχω
- to have too little, to be poor, Xen.: to be worse off, come short, Xen.; c. gen. rei, to be short of a thing, Xen.