μειρακιώδης
μειρακιώδης, becoming a youth, youthful
μειρᾰκῐώδ-ης, ες,
- becoming a youth, youthful, παιδεία Pl. R. 498b: τὸ μ., of style, foppish, affected, D.H. Isoc. 12, cf. Pomp. 2, Longin. 3.4.
- II characteristic of youth, δόξα Pl. R. 466b; ὑπερβολαί Arist. Rh. 1413a29; βίος τῶν ἀσώτων Ph. 1.678. Adv. -δῶς Plb. 11.14.7, Phld. Mus. p.109 K.: Comp. -έστερον Din. Fr. 66.
μειρακιώδης, ης, ες [ᾰ]
1 de jeune homme, Plat. Rsp. 498b ; τὸ μ. DH. Isocr. 12, la jeunesse, l’allure jeune du style ||
2 en mauv. part, puéril, Plat. Rsp. 466b ; Arstt. Rhet. 3, 11, 16 ; τὸ μ. Lgn 3, 4, puérilité.
Étym. μειράκιον, -ωδης.
μειρακιώδης, ες, knabenhaft, mutwillig, töricht, καὶ ἀνόητος δόξα, Plat. Rep. V.466b, öfter ; ὑπερβολαί, Arist. rhet. 3.11 ; στάσις, Pol. 10.33.6 ; oft bei Luc.
μειρακιώδης
μειρᾰκῐ-ώδης, ες
εἶδος
- Ibecoming a youth, youthful, Plat.
- IIpuerile, Plat.