νίφω

νίφω, v. νείφω.

νίφω, schneien ; ἤματι χειμερίῳ, ὅτε τʼ ὤρετο Ζεὺς νιφέμεν (Bekk. νειφέμεν), Il. 12.280, was fälschlich als aor.2 genommen wird ; νίφει, es schneit, Ar. Ach. 1106 ; aber Vesp. 773 steht noch ἐὰν δὲ νείφῃ (vgl. Schol. Il. 1.420); – ὅταν νίφῃ ὁ θεός, Xen. Cyn. 8.1 ; ἔνιφεν ὁ Ζεύς, Babr. 45.1 ; auch übertr. sagt Nicoph. bei Ath. VI.269d νιφέτω μὲν ἀλφίτοις, neben ὑέτω δʼ ἔτνει ; das fut. νίψει, p. bei Plut. prim.frig. 11. Im med. od. pass. sagt Aesch. νιφάδος ὀλοᾶς νιφομένης, vom Steinhagel, Spt. 195. – Pass. νίφομαι, beschneit werden ; Ar. Ach. 1039 ; τὰ κατύπερθε νίφεται, Her. 4.31 ; οἱ δὲ νιφόμενοι ἀπῆλθον εἰς τὸ ἄστυ, Xen. Hell. 2.4.5 ; Sp., οὐ νίφεται τὸ τῆς Ἀρτέμιδος ἄγαλμα, Pol. 16.12.3.

νίφω

[cf. L. niv-, nix, Eng. snow.]

To snow Il. 12.280.

νίφω (σν.), inf. νῑφέμεν: snow, Il. 12.280†. (V. l. νειφέμεν.)

νίφω

• • • 1to snow, pers., ὅτε ὤρετο Ζεὺς νιφέμεν (Epic inf.) when Zeus started to snow, Il.; ὅταν νίφηι ὁ θεός Xen.:—metaph., χρυσῶι νίφων falling in a shower of gold, Pind.
    • 2impers., νίφει it snows (cf. ὕω, συσκοτάζω), Ar.:—so in Mid., νιφάδος νιφομένας when the snow is snowing, Aesch.
    • 3Pass. to be snowed on, Hdt., Ar., etc.