νοηματικός

νο-ημᾰτικός, ή, όν,

• rational, later form for νοητικός, Hsch. s.v. δράστης; λόγος Herm. ap. Stob. 2.8.31; οὐσία cj. ibid.; θεοί Id. ap. Stob. 1.41.11 (s.v.l.).