νόημα

νό-ημα, ατος, τό, Ion. νῶμα Emp. 110.10 (but νόημα 105.3): (νοέω):—

• that which is perceived, perception, thought, τῶν νέες ὠκεῖαι, ὡς εἰ πτερὸν ἠὲ νόημα Od. 7.36 (cf. ὀξύτερον νοήματος Lib. Or. 59.148; ἅμα νοήματι ‘in the twinkling of an eye’, Epicur. Ep. 1 p.11 U.: hence ἡ ἅμα ν. περίοδος lightning survey, ib. p.32 U., cf. Phld. Mort. 37, Plu. Alex. 35); ν. φρενός Ar. Nu. 704 (lyr.).
• • • 2 thought, purpose, idea, design, τοιοῦτον ἐνὶ στήθεσσι νόημα Od. 13.330; Ζεὺς . . ἐνὶ φρεσὶν ὧδε νόημα ποίησʼ 14.273; νοήματα . . ἐκτελέει Il. 10.104, cf. Alc. 77, Pi. P. 6.29; σοφώτατα νοήματα Id. O. 7.72; οὐκ οἶδʼ ὄττι θέω· δίχα μοι τὰ ν. Sapph. 36; ἐκτὸς τῶν ἐωθότων ν. στῆσαί τινα Hdt. 3.80; τὸ μὲν ν. τῆς θεοῦ, τὸ δὲ κλέμμʼ ἐμόν Ar. Eq. 1203, cf. Nu. 743.
    • 3 in Philos., thought, concept, opp. sensation, sense-presentation, Parm. 8.34, etc.; φύσει διῄρηται τά τε ν. καὶ τὰ αἰσθήματα Arist. Fr. 87; σύνθεσίς τις νοημάτων Id. de An. 430a28; discursive thinking, as the function of διάνοια, Herm. ap. Stob. 2.8.31.
    • 4 Rhet., thought as expressed in literary form, D.H. Amm. 2.24, Longin. 12.1.
  • II understanding, mind, παρέπλαγξεν δὲ νόημα Od. 20.346, cf. Il. 19.218, Thgn. 435, Emp. 110.10; αἷμα γὰρ ἀνθρώποις περικάρδιόν ἐστι ν. Id. 105.3; θεὸς . . οὔ τι δέμας θνητοῖσιν ὁμοίιος οὐδὲ ν. Xenoph. 23.2.

νόημα, τό (das Wahrgenommene, nur in geistiger Beziehung), der Gedanke ; νέες ὠκεῖαι, ὡσεὶ πτερὸν ἠὲ νόημα, Od. 7.36, schnell wie der Gedanke (vgl. θᾶττον νοήματος ὑπηρετεῖν Xen. Mem. 4.3.13); τίπτε δέ τοι, φίλε τέκνον, ἐνὶ φρεσὶ τοῦτο νόημα ἔπλετο ; Od. 2.363, öfter ; übh. Sinnesart, Sinn, Hes. O. 128 ; αἰεί τοι τοιοῦτον ἐνὶ στήθεσσι νόημα, Od. 13.330 ; Ζεὺς αὐτὸς ἐνὶ φρεσὶ τοῦτο νόημα ποίησε, 14.273 ; νοήματα ἐκτελέει, Il. 10.104, u. öfter so im plur. – Uebh. Denkkraft, Verstand, Il. 19.218 ; μνηστῆρσι δὲ Παλλὰς Ἀθήνη παρέπλαγξε νόημα, Od. 20.346 ; σοφώτατα νοήματα παραδεξαμένους, Pind. Ol. 7.72 ; Ar. Nub. 230, 695 ; u. in Prosa, Plat. Parm. öfter ; Absicht, Entschluß, Polit. 260d.

νόημα

-ατος, τό

[νοέω.]

• • 1

    A thought, idea, notion: τίπτε τοι ἐνὶ φρεσὶ τοῦτο ν. ἔπλετο; Od. 2.363. Cf. Il. 7.456, Il. 18.295 : Od. 7.36, Od. 15.326, Od. 17.403.

  • 2

    The mind : οὐκέτι τοι φρένες ἔμπεδοί [εἰσιν] οὐδὲ ν. Od. 18.215. Cf. Od. 18.220, Od. 20.82, 326.

  • 3

    Mental power or reach, intelligence : σεῖό κε νοήματι προβαλοίμην (in . . . ) Il. 19.218.

  • 4

    One’s mind, nature, disposition : αἰεί τοι τοιοῦτον ἐνὶ στήθεσσι ν. Od. 13.330. Cf. Il. 24.40 : Od. 6.183.

  • 5

    What one has in one’s mind, a purpose, design, intention : οὐχ Ἕκτορι πάντα νοήματʼ ἐκτελέει Il. 10.104. Cf. Il. 18.328 : Od. 8.559, Od. 23.30.

    In collective sense : Διὸς νόημα (his purposes) Il. 17.409.

  • 6

    A device or contrivance : νοήμασι κερδαλέοισιν Od. 8.548. Cf. Od. 2.121.

  • 7

    What comes into one’s mind or occurs to one : οὔ τι νοήματος ἤμβροτεν ἐσθλοῦ (the right thing to do) Od. 7.292. Cf. Od. 14.273.

νόημα

• 1mind, spirit ἔγεντο καὶ πρότερον Ἀντίλοχος βιατὰς νόημα τοῦτο φέρων P. 6.29 πρίν τις εὐθυμίᾳ σκιαζέτω νόημʼ ἄκοτον ἐπὶ μέτρα Pae. 1.3 πτάμεναι νοήματι πρὸς Ἀφροδίταν (sc. γυναῖκες) fr. 122. 5. pl. τέκεν ἑπτὰ σοφώτατα νοήματʼ ἐπὶ προτέρων ἀνδρῶν παραδεξαμένους παῖδας O. 7.72

νόημα , ατος (νοέω): thought, idea, plan, mind (more concrete than νόος), Od. 20.82; as symbol of swiftness, νέες ὠκεἰαι ὡς εἰ πτερὸν ἠὲ νόημα, Od. 7.36.

νόημα From νοέω

• • Ithat which is perceived, a perception, thought, Hom., Hes., Attic: as an emblem of swiftness, ὡσεὶ πτερὸν ἠὲ νόημα Od.
  • • 2a thought, purpose, design, Hom., Ar.
  • IIlike νόησις, understanding, mind, Hom.: disposition, Pind.