νοήμων
νοήμων, thoughtful, intelligent
νο-ήμων, ον, gen. ονος,
- thoughtful, intelligent, ἐπεὶ οὔ τι νοήμονες οὐδὲ δίκαιοι Od. 2.282, 3.133, cf. Eus.Mynd. 20; of philosophers, Luc. Philops. 34; νοήμονα τέκτονα χαλκοῦ Epigr.Gr. 907.5 (Sinope).
- II in oneʼs right mind, opp. παραφρονέων, Hdt. 3.34.
νοήμων, ων, ον, gén. ονος :
1 réfléchi, prudent, sage, Od. 2, 282 ; 3, 133 ; Luc. Philops. 34 ||
2 qui est dans son bon sens, Hdt. 3, 34.
Étym. νοέω.
νοήμων, ον, nachdenkend, einsichtsvoll, verständig ; οὔτι νοήμονες οὐδὲ δίκαιοι, Od. 2.282, vgl. 3.133, 13.209 ; Theocr. 25.80 ; παραφρονέειν καὶ οὐκ εἶναι νοήμονα, Her. 3.34 ; Sp., wie Luc. Philops. 34.
νοήμων
-ονος
[νοέω.]
Right-thinking : οὔ (τι) νοήμονες οὐδὲ δίκαιοι Od. 2.282, Od. 3.133, Od. 13.209.
νοήμων , ονος: thoughtful, discreet. (Od.)
νοήμων, ονος,
νοέω
- Ithoughtful, intelligent, Od.
- IIin oneʼs right mind, Hdt.