νομοθέτημα
νομοθέτημα, a law, ordinance
νομοθέτ-ημα, ατος, τό,
- law, ordinance, Pl. Plt. 295e, R. 427b, etc.
- II in pl., conventions, Hp. de Arte 2.
νομοθέτημα, ατος (τὸ) ce qui est fixé par une loi, acte législatif, Hpc. 1, 22 ; Plat. Leg. 913c, etc. ; Arstt. Pol. 5, 8.
Étym. νομοθετέω.
νομοθέτημα, τό, das gegebene Gesetz, die Verordnung, Plat. Polit. 295e u. öfter.
νομοθέτημα
from νομοθετέω
νομοθέτημα, ατος, τό,
- a law, ordinance, Plat.