πάλιν

πάλῐν [ᾰ], poet. also πάλι (q.v), Adv.

• • • 1 of Place, back, backwards (the usual sense in early Ep.), mostly joined with Verbs of going, coming, etc.; π. χώρει Hdt. 5.72; π. ἐλεύσεται, κατελθεῖν, ἐπανέλθωμεν, A. Pr. 854, S. OC 601, Pl. Cra. 438a, etc.; κέλευθον ἥνπερ ἦλθες ἐγκόνει π. A. Pr. 962; δίκα καὶ πάντα π. στρέφεται E. Med. 412 (lyr.); δεῦρο σωθήσῃ π. Id. Ph. 725, cf. 1400; δόμεναι π. give back, restore, Il. 1.116, etc.; π. ἀποδοῦναι And. 2.23; π. ἀγκαλέσαι to call back, A. Ag. 1021 (lyr.): less freq. c. gen., π. τράπεθʼ υἷος ἑοῖο she turned back from her son, Il. 18.138; δόρυ Ἀχιλλῆος π. ἔτραπεν 20.439, cf. Od. 7.143: coupled with other Advbs., π. αὖτις ἔβαινον νηὸς ἐπὶ γλαφυρῆς 14.356, cf. Pi. O. 1.65; αὖ π. Od. 13.125; ἂψ π. Il. 18.280; π. εἶσιν ὀπίσσω Od. 11.149; π. φέρεσθαι ἐξοπίσω Hes. Th. 181; ἄψορρον π. S. El. 53; π. οἴκαδε, π. οἴκαδʼ αὖ, Ar. Lys. 792, Ra. 1486; π. αὖ Pl. Prt. 318e, etc.: with the Art., ἡ π. ὁδός E. Or. 125.
    • 2 to express contradiction, π. ἐρέει gainsay, Il. 9.56; π. ὅ γε λάζετο μῦθον took back his word, unsaid it, 4.357; opp. ἀληθέα εἰπεῖν, Od. 13.254; μηδέ τῳ δόξῃ π. let no one think contrariwise, A. Th. 1045: in Prose, contrariwise, Pl. Grg. 482d; π. αὖ Id. R. 507b; αὖ . . π. Id. Ap. 27d: in this sense sts. c. gen., τὸ π. νεότατος youthʼs opposite, Pi. O. 10(11).87; χρόνου τὸ π. the change of time, E. HF 777 (lyr.); cf. ἔμπαλιν.
  • II of Time, again, once more, rare in Hom., Il. 2.276, cf. S. OT 1166, X. Mem. 1.6.11, etc.: freq. coupled with αὖ, αὖθις (q.v.); π. ἐξ ἀρχῆς Ar. Pax 997, etc.; π. καὶ π. Str. 17.1.3, Plu. Vind. 2.565d, Ael. VH 1.4; ἔγχει καὶ π. εἰπέ, π. π. Ἡλιοδώρας" AP 5.135 (Mel.): both senses (I and II) are appropriate in Od. 16.456, Pl. Prt. 322b, etc.
  • III in turn, S. El. 371, Ar. Ach. 342, Call. Dian. 87, etc.; π. ὁ Κῦρος ἠρώτα X. An. 1.6.7; π. ἀπαιτῶ Pl. R. 612d; again, πρῶτον μέν . . ἔπειτα π. Arist. Pol. 1289b29, etc. (In compos. πάλιν sts. means doubly, as in παλιμμήκης, παλίνσκιος.)

πάλιν, 1) zurück, rückwärts, εἰς τοὐπίσω, Scholl. u. VLL, wie Aristarch. schon bemerkt, die einzige Bdtg des Wortes bei Hom. (vgl. Schol. Il. 9.56 u. sonst, τὸ πάλιν οὐκ ἔστιν ἐκ δευτέρου ὡς ἡμεῖς, ἀλλʼ ἀντὶ τοῦ ἔμπαλιν ἐρεῖ, ἐναντίως). also vom Orte ; πάλιν ᾤχετο Il. 1.380, u. oft bei Verbis der Bewegung ; πάλιν ἄγεν ὀξέες ὄγκοι, Il. 4.214 ; auch πάλιν δʼ ὅγε λάζετο μῦθον, er nahm das Wort zurück, 4.357, vgl. Od. 13.254, wo es im Ggstz von ἀληθέα εἰπεῖν gesagt ist, das Gegenteil von dem, was man meint, sagen ; πάλιν ἐρεῖν, widersprechen, Il. 9.56. – Hom. vrbdt auch ἐχώρησαν πάλιν αὖτις, Il. 17.533 u. öfter, ἂψ πάλιν εἶσι, 18.280, αὐτοὶ δʼ αὖτʼ οἶκόνδε πάλιν κίον, Od. 13.125, πάλιν ὀπίσσω, 11.149 ; πάλιν ἐξοπίσω Hes. Th. 181 ; – πάλιν ποίησε γέροντα, sie machte ihn zurück zum Greise, Od. 16.456, d.i. sie bildete ihn wieder zum Greise um ; – πάλιν δοῦναι, zurückgeben, z.B. den Leichnam eines Gefallenen, Il. 22.259, wie Soph. sagt αὖθις πάλιν δοῦναι, Phil. 1216 ; πάλιν ἀπέδωκε, Xen. An. 6.4.37 ; selten c. gen., πάλιν τράπεθʼ υἷος ἑοῖο, sie wandte sich zurück von ihrem Sohne, Il. 18.138 ; δόρυ πάλιν ἔτραπεν Ἀχιλλῆος, sie wandte den Speer zurück von Achilleus, 20.439 ; πάλιν κίε θυγατέρος ἧς, 21.504, vgl. Od. 7.143 ; Pind. verbindet πάλιν αὖτις, Ol. 1.65, ὀπίσω πάλιν οἴκαδε, N. 3.60 ; auch νεότατος τὸ πάλιν, das der Jugend entgegengesetzte Alter, Ol. 11.87 ; κέλευθον ἥνπερ ἦλθες ἐγκόνει πάλιν, Aesch. Prom. 964 ; εἰ νόστιμός γε καὶ σεσωσμένος πάλιν ἥξει, Ag. 604, öfter ; δεῦρʼ αὖθις (wiederum) ἐκπέμψω πάλιν (zurück) τὸν αὐτὸν ἄνδρα, Soph. Phil. 127, vgl. 559 ; πάλιν κατελθεῖν, aus der Verbannung zurückkehren, O.C. 607 ; ὡς τάχιστα τῆς πάλιν μέμνησʼ ὁδοῦ, Eur. Or. 125 ; Ar. Av. 2, 648 ; πάλιν χώρει, μήτʼ εἴσιθι, Her. 5.72 ; ἄκοντας πάλιν αὖ ἄγοντες, Plat. Prot. 318e ; πάλιν ἐκεῖνον ἥκειν αὖ νῦν, Soph. 225e ; ἄγειν, ἥκειν, Xen. An. 4.7.28, 6.2.8 u. öfter ; Folgde.
2) in dieser schon aus Hom. erwähnten Bdtg entgegengesetzt einzeln auch bei sp.D., μηδέ τῳ δόξῃ πάλιν, Aesch. Spt. 1031 ; daher ἐκβαλεῖν πάλιν, Soph. O.R. 849, aufheben ; vgl. noch Eur. Herc.F. 777, χρόνου γὰρ οὐδεὶς ἔτλα τὸ πάλιν εἰσορᾶν, den Wechsel der Zeit ; auch in Prosa, dagegen, wechselweise, auch seinerseits, νῦν δὲ πάλιν αὐτὸς ταὐτὸν τοῦτο ἔπαθε, Plat. Gorg. 482d ; νῦν δʼ αὖ πάλιν φαμὲν ἐκεῖνο τὸ αἰσχρόν, Lach. 193d, vgl. Rep. VI.507b, X.612d ; u. so auch Folgde. Wie aber im Deutschen wiedern, wider eigentlich derselbe Begriff ist, bedeutet auch πάλιν
3) wieder, wiederum, noch einmal, denn den Weg, den man zurückmacht, legt man zum zweitenmal zurück ; so gew. bei den Attikern ; ὡς λέγοις πάλιν, Aesch. Ag. 310, öfter ; τὸ σὸν φράσον αὖθις πάλιν μοι πρᾶγμα, Soph. Phil. 342 ; ὄλωλας, εἴ σε ταῦτʼ ἐρήσομαι πάλιν, O.R. 1166 ; δαίνυται γὰρ αὖ πάλιν, Tr. 1078 ; πάλιν ἐξ ἀρχῆς, Ar. Pax 1292 ; u. gehäuft πάλιν αὖ, wie αὖ πάλιν, Plut. 622, Av. 434 ; πάλιν αὖθις Ran. 1482 ; αὖ πάλιν αὖθις Nub. 962 ; τοῦτʼ αὐτὸ πάλιν αὖ διαιρεῖν ἀναγκαῖον, Plat. Polit. 261a, öfter (vgl. auch αὖθις); u. so auch Folgde ; πάλιν ὁ Κῦρος ἠρώτα, er fragte wiederum, Xen. An. 1.6.7 ; wiederholt, ἔγχει καὶ πάλιν εἰπέ, πάλιν, πάλιν Mel. 98 (V.136). – In πάλιν δοῦναι, λαβεῖν u. ä. Vrbdgn, die häufig vorkommen, fällt der Begriff des Zurückgebens mit dem Nochmaligen, Wiederholten zusammen. – sp.D. haben auch die Form πάλι, s. oben.
[Diophant. ep. (APP 19) hat neben πάλι auch πάλιν mit langer Endsilbe gebraucht in der Arsis des Verses.]

πάλιν

• • 1

    To where one came from, back again, back : π. ᾤχετο Il. 1.380, π. κίε θυγατέρος ἧς (app. genit. of point attained, returned to ...) Il. 21.504. Cf. Il. 6.189, Il. 8.399, Il. 9.408, Il. 16.87, Il. 24.462, etc. : Od. 1.360, Od. 6.110, Od. 7.280, Od. 9.95, Od. 16.467, Od. 19.533 (i. e. to her father’s), etc.

    Sim. : ἐξελκομένοιο π. (drawn back the way it had entered) Il. 4.214.

    Strengthened by αὖτις Il. 5.257, Il. 17.533, Il. 23.229 : Od. 14.356, Od. 15.431.

    By ἄψ Il. 18.280.

  • 2

    Away from an object, away, aside : ὄσσε π. κλίνασα Il. 3.427. Cf. Il. 13.3, Il. 21.415, 468.

    With genit. : π. τράπεθʼ υἷος (from ...) Il. 18.138. Cf. Il. 20.439.

  • 3

    In a backward direction, backwards : χειρὶ π. ἐρύσασα Il. 5.836.

  • 4

    With notion of contradiction, against a person : οὔ τις π. ἐρέει (will gainsay you) Il. 9.56.

  • 5

    With notion of repetition, again. Strengthened by αὖτις : οὔ μιν π. αὖτις ἀνήσει θυμὸς νεικείειν ... Il. 2.276.

  • 6

    With notion of restoration, back : δόμεναι π. Il. 1.116, Il. 7.79=Il. 22.342. Cf. Il. 22.259.

    Sim. : π. ὅ γε λάζετο μῦθον Il. 4.357 : Od. 13.254 (see λάζομαι).

    So in reference to restoration to a state : π. ποίησε γέροντα Od. 16.456.

    With genit. : αὐτοῖο π. χύτʼ ἀήρ (left him so that he again became visible) Od. 7.143.

πᾰλιν

• • a of place, back προῆκαν υἱὸν ἀθάνατοί οἱ πάλιν O. 1.65 ταχέως δʼ ἐπʼ ἀδελφεοῦ βίαν πάλιν χώρησεν ὁ Τυνδαρίδας N. 10.73 ἐς τὸν ὕπερθεν ἅλιον κείνων ἐνάτῳ ἔτει ἀνδιδοῖ ψυχὰς πάλιν fr. 133. 3.
  • b of time, again ὅπως σφίσι μὴ κοίρανος ὀπίσω πάλιν οἴκαδʼ ἀνεψιὸς ζαμενὴς Ἑλένοιο Μέμνων μόλοι N. 3.63
  • c τὸ πάλιν, the reverse c. gen. ἵκοντι νεότατος τὸ πάλιν ἤδη O. 10.87

πάλιν : back again, back, again; πάλιν ποίησε γέροντα, made him an old man ‘again’ (as he had been before), Od. 16.456; also of contradiction, πάλιν ἐρέει, Il. 9.56; of taking back a word, speech, Il. 4.357, Od. 13.254; joined w. αὖτις, ἄψ, ὀπίσσω.

πάλιν

• • • 1of Place, back, backwards, Hom., Hes., etc.; π. χωρέειν Hdt.; π. ἔρχεσθαι Aesch., etc.; also, πάλιν δοῦναι to give back, restore, Il.:—c. gen., πάλιν τράπεθʼ υἷος ἑοῖο she turned back from her son, Il.; πάλιν κίε θυγατέρος ἧς Il.;—also πάλιν αὖτις back again, αὖτε πάλιν, ἂψ π., π. ὀπίσσω, etc.
    • 2with a notion of contradiction, πάλιν ἐρεῖν to gain say (i. e. say against), Il.; but, μῦθον πάλιν λάζεσθαι to take back oneʼs word, unsay it, Il.; opp. to ἀληθέα εἰπεῖν, Od.: in Prose, contrariwise, Plat.: —c. gen., τὸ πάλιν νεότητος youthʼs opposite, Pind.; χρόνου τὸ πάλιν the change of time, Eur.
  • IIof Time, again, once more, anew, Soph., etc.; so, αὖθις πάλιν, πάλιν αὖθις, αὖ πάλιν, πάλιν αὖ, αὖ πάλιν αὖθις, αὖθις αὖ πάλιν, Attic
  • IIIagain, in turn, Soph.