παρακινδυνευτέον
παρακινδυνευτέον, one must make a venture
παρακινδυν-ευτέον,
- one must make a venture, D.H. 9.57, Jul. Or. 4.146b; π. εἶναι νομίζων Phld. Lib. p.7 O.
παρακινδυνευτέον [ῡ] vb. de παρακινδυνεύω, DH. 9, 57.