παρακεκλιμένως

παρακεκλῐμένως,

• = παρακλιδόν, Sch. A.R. 1.757.

παρακεκλιμένως, adv. part. perf. pass. von παρακλίνω, = παρακλιδόν, Schol. Ap.Rh. 1.757.