παραποτάμιος
παραποτάμιος, beside a river, lying on a river
Could not find παραποτάμιον in Logeion dictionaries.
παραποτάμιον masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of παραποτάμιος
παραποτάμιος, α, ον, also ος, ον D.S. 3.8,
- beside or near a river, lying or dwelling on a river, πόλις Hdt. 2.60; πεδίον E. Ba. 874 (lyr.); [χώρα] D.S. l.c., Hld. 10.1; Παραποτάμιοι, name of a city in Phocis on the Cephisus, Hdt. 8.33; π. ζῷον, of the elephant, opp. ποτάμιον ζ., Arist. HA 630b26; τὰ π., of plants, Thphr. HP 3.2.4, 4.5.6.
παρα·ποτάμιος, ος, ον [ιᾰ]
1 situé près d’un fleuve, Hdt. 2, 60 ; Eur. Bacch. 872 ||
2 qui vit ou séjourne près des fleuves, Hdt. 8, 34 ; Arstt. H.A. 9, 46, 2 ; DS. 3, 8.
Étym. π. ποταμός.
παραποτάμιος, auch 3 Endgn, neben dem Flusse, daran gelegen, daran wohnend, ζῷον, Arist. H.A. 9.46 ; τόποι, DS. 2.11 ; μάχη, Plut. Mar. 19 u. A. S. nom. pr.
παραποτάμιος
παρα-ποτάμιος, α, ον
- beside a river, lying on a river, Hdt., Eur.: οἱ π. people who live on a river, Hdt.