παραποδισμός
παραποδισμός, hindering
παραποδ-ισμός, ὁ,
- hindering, τῶν χρειῶν Artem. 3.42, cf. Meno Iatr. 6.9, Gal. 19.386; ἕξεως, ψυχῆς π., Hierocl. p.21 A., Iamb. Protr. 21.
παραποδισμός, οῦ (ὁ) entrave, empêchement, Artém. 286 Reiff ; Gal. 2, 248.
Étym. παραποδίζω.
παραποδισμός, ὁ, Verwicklung, Hinderung, Galen. u. a.Sp.