παραπομπή

παραπομπ-ή, ἡ,

• convoying, σίτου Decr. ap. D. 18.73; ἡ κατὰ θάλασσαν π. Onos. 6.14.
• • • 2 escort, convoy, π. δώσειν Arist. Oec. 1351b24; πέμψαι, ἐξαποστέλλειν, Plb. 30.9.13, 15.5.7; παραπομπῆς τυχεῖν D.S. 20.45, cf. PSI 5.446.12 (ii A. D.): pl., παραπομπαὶ ὄχλων Ph. 1.592; of a funeral procession, π. καὶ κηδεία IG 12(7).239.32 (Amorgos); of athletes, being escorted by a body of supporters, Charito 6.2.
  • II transport, conveyance, αἱ τῶν καρπῶν π., whether by importation or exportation, Arist. Pol. 1327a8; ἑκάστης ἡμέρας π. ἐγίγνοντο supplies were introduced, X. HG 7.2.23; π. ποιεῖν τῶν ἰχθύων Antiph. 190.15; παραπέμψαι τὴν π. X. HG 7.2.18; συμπαραπέμπειν τὴν εἰς Φλιοῦντα π. Aeschin. 2.168.
  • • 2 production, ἡ ἔξω π. bringing forth the statue from the mould, Ph. 2.318.

παραπομπή, ἡ, Begleitung, Geleit, bes. zum Schutz, παραπομπὴν διδόναι, Arist. Oec. 2.30 ; δοὺς ἐφόδια καὶ παραπομπὴν ἐξαπέστειλε, Pol. 15.5.7 ; πέμψαι, 30.9.13 u. a.Sp. Auch das Herbeischaffen, ἀποσταλέντα σκάφη ἐπὶ τὴν παραπομπὴν τοῦ σίτου εἰς Ἑλλήσποντον, Dem. 18.73, vgl. 50.19 ; die Zufuhr, Xen. Hell. 7.2.23 ; Arist. Pol. 7.5 ; παραπομπὴν ποιεῖν τῶν ἰχθύων, Antiphan. bei Ath. VIII.343a ; τῶν ἐπιτηδείων, DC. 56.19.

παραπομπή, ἡ, παραπέμπω

• • Ia convoying, σίτου Decret. ap. Dem.
  • IIa procuring, providing, Arist.
  • • 2that which is procured, supplies, Lat. commeatus, Xen.