παραπομπός
παραπομπός, escorting
παραπομπ-ός, όν, = foreg., π. νῆες ships
- attending as convoy, Plb. 1.52.5, cf. 15.2.6.
- 2 purveyor, POxy. 1844.1 (vi A.D.).
- II (proparox.) = παράνυμφος, Hsch. s.v. πάροχοι.
παραπομπός, ός, όν :
1 qui sert d’escorte, qui escorte, Pol. 1, 52, 5, etc. ||
2 qui transporte, Pol. 18, 2, 6.
Étym. παραπέμπω.
παραπομπός, begleitend, geleitend, zum Schutz, ναῦς, Pol. 1.52.5, 15.2.6 u. Sp., auch herbeischaffend, zuführend.
παραπομπός, όν
παραπέμπω
- escorting, Polyb.