παραποτάμιος
παραποτάμιος, beside a river, lying on a river
παραποτάμιος, α, ον, also ος, ον D.S. 3.8,
- beside or near a river, lying or dwelling on a river, πόλις Hdt. 2.60; πεδίον E. Ba. 874 (lyr.); [χώρα] D.S. l.c., Hld. 10.1; Παραποτάμιοι, name of a city in Phocis on the Cephisus, Hdt. 8.33; π. ζῷον, of the elephant, opp. ποτάμιον ζ., Arist. HA 630b26; τὰ π., of plants, Thphr. HP 3.2.4, 4.5.6.
παρα·ποτάμιος, ος, ον [ιᾰ]
1 situé près d’un fleuve, Hdt. 2, 60 ; Eur. Bacch. 872 ||
2 qui vit ou séjourne près des fleuves, Hdt. 8, 34 ; Arstt. H.A. 9, 46, 2 ; DS. 3, 8.
Étym. π. ποταμός.
παραποτάμιος, auch 3 Endgn, neben dem Flusse, daran gelegen, daran wohnend, ζῷον, Arist. H.A. 9.46 ; τόποι, DS. 2.11 ; μάχη, Plut. Mar. 19 u. A. S. nom. pr.
παραποτάμιος
παρα-ποτάμιος, α, ον
- beside a river, lying on a river, Hdt., Eur.: οἱ π. people who live on a river, Hdt.