παραπόλλυμι

παραπόλλυμι,

• destroy, consume or spend to no purpose, waste, lose, τὸν αῦλον Plu. Virt. doc. 2.439e, cf. Gal. UP 12.5; καιρόν Charito 1.7; ἡλικίαν τὴν ἐκ τῆς Ἰταλίας D.C. 74.2:—more freq. in Med. and Pass., with pf. 2 παραπόλωλα, perish, παραπολεῖ βοώμενος Ar. V. 1228; παραπόλωλεν ἡ τέχνη Dionys.Com. 2.35; ἠτίμωται καὶ παραπόλωλεν D. 21.91; ἀκαρὴς παραπόλωλας Men. 835; ὁ βίος μελλησμῷ παραπόλλυται Epicur. Sent. Vat. 14; λιμῷ παραπολοῦμαι PCair.Zen. 160.5 (iii B. C.), cf. PPetr. 3p.74 (iii B.C.), Sor. 1.31; οἷος τεχνίτης παραπόλλυμαι, = qualis artifex pereo ! D.C. 63.29.

παραπόλλυμι, [ῡ], (ὄλλυμι), daneben, dabei vernichten, töten, DC. 74.2 ; τὸ ναῦλον, verlieren, Plut. virt. doceri posse 2. – Häufig im med. dabei umkommen, zu Grunde gehen, παραπολεῖ βοώμενος, Ar. Vesp. 1228 ; ὁ μὲν ἠτίμωται καὶ παραπόλωλεν, Dem. 21.91 ; παραπόληται Luc. Nigr. 13, u. öfter bei Sp.

παραπόλλυμι

• • • 1to destroy besides:—Mid., with perf. 2 παραπόλωλα, to perish besides, παραπολεῖ (2nd sg. fut.) Ar.
    • 2to be ruined undeservedly, Dem.