προκάθημαι
προκάθημαι, to be seated before
Could not find προκαθημένας in Logeion dictionaries.
προκαθημένας present middle participle feminine accusative plural, present middle participle feminine genitive singular of προκάθημαι
προκάθημαι, Ion. προ-κάτημαι, prop. pf. of προκαθέζομαι:—
- to be seated before, π. τοσοῦτο πρὸ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος lie so far in front of Greece, of the Thessalians, Hdt. 7.172.
- 2 c. gen., to be seated or lie before a place, so as to defend it, ἐπὶ τῷ στόματι π. τῆς θαλάμης Arist. HA 550b5: hence, generally, protect, defend, τῶν ἑωυτοῦ, Ἰώνων, Hdt. 8.36, 9.106, cf. Th. 8.76, X. HG 5.2.4; τῆς Ῥώμης Plb. 2.24.15, al.; αἱ -καθήμεναι θεαὶ τῆς πόλεως SIG 694.50 (Elaea, ii B. C.): rare in Poets, φυλακὴν . . στρατιᾶς π., of sentinels, E. Rh. 6 (anap.).
- II preside over, τὸ προκαθήμενον τῆς πόλεως Pl. Lg. 758d; τοῦ πλήθους Arist. Pol. 1322b14: metaph., γεύσεως ὄσφρησις π. Ph. 1.603.
- 2 abs., sit in public or preside, Plb. 5.63.7, etc.; οἱ π. ἄρχοντες Id. 12.16.6.
- b sit at meals, καθʼ ἡλικίαν καὶ τιμήν Str. 3.3.7.
προ·κάθημαι (seul. prés. et impf.) être assis en avant, d’où :
1 siéger au premier rang, Pol. 5, 63, 7, etc. ; fig. occuper le premier rang (dans une cité, etc.) être le chef de, gén. Plat. Leg. 758d ; Arstt. Pol. 6, 8, 17 ||
2 être situé en avant de, en parl. d’une île, d’une ville, etc. ; avec πρό et le gén. Hdt. 7, 172 ; Arstt. H.A. 5, 18, 9 ||
3 se placer au devant de, d’où veiller à la garde de, gén. en parl. de sentinelles, Eur. Rhes. 6 ; p. suite : à la défense de, protéger, défendre, gén. Hdt. 8, 36 ; 9, 106 ; Thc. 8, 76 ; Xén. Hell. 5, 2, 4, etc. ||
➳ Ion. προκάτημαι, Hdt. ll. cc.
1. zich bevinden vóór:
2. voorzitten, de leiding hebben (over),
προκάθημαι, (ἧμαι), ion. προκάτημαι, davorsitzen, -liegen, vor einem Orte gelegen sein, τοσοῦτο πρὸ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος, Her. 7.172, bes. aber davorliegen, -stehen zum Schutz, zur Verteidigung, τινός, 8.36, 9.106 ; τῆς πόλεως, Plat. Legg. VI.758d ; ὁ νόμος, Antiph. 6.21 ; Eur. vrbdt auch οἳ τετράμοιρον νυκτος φρουρὰν προκάθηνται, Rhes. 7 ; τὸ προκαθήμενον τῆς πόλεως, Plat. Legg. VI.758d ; τῶν πραγμάτων, Pol. 3.56.5, u. ä. oft ; auch ἐν τῇ Τυρρηνίᾳ, 2.25.2 ; ἐπὶ τῶν τόπων, 3.86.1, auch = öffentlich dasitzen, z.B. zu Gericht od. dgl., 5.63.7, 12.16.6, ἐπὶ βήματος, DL. 49.40. – voransitzen, auf einem Ehrenplatze, προκάθηνται καθʼ ἡλικίαν καὶ τιμήν, Strab. 3.3.7.
προκάθημαι
Ionic -κάτημαι
properly perf. of προκαθέζομαι
- Ito be seated before, πρὸ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος πρ. to lie in front of the rest of Greece, of the Thessalians, Hdt.
- 2c. gen. to be seated or lie before a place, and so, to protect, defend, Hdt., Thuc.; στρατιᾶς πρ. Eur.
- IIto preside over, τῆς πόλεως Plat.