προκατάρχω
προκατάρχω, to begin; to serve one with the first portion of the victim
Could not find προκατάρχομεν in Logeion dictionaries.
προκατάρχομεν imperfect active indicative 1st plural, present active indicative 1st plural of προκατάρχω
προκατ-άρχω,
- begin first, ἡ -άρχουσα χάρις Ph. 1.487; ἡ-άρξασα διάθεσις A.D. Synt. 244.9; π. μιαιφονίας D.S. 38.6; χάριτος A.D. Pron. 40.10.
- 2 of causes (cf. προκαταρκτικός (, τῶν αἰτίων τινὰ μέν ἐστι τὰ προκατάρξαντα Dsc. Ther. Praef., cf. Sor. 2.17, Gal. 9.1: c. gen., τῆς σωματικῆς ἁπάσης κινήσεως π. Dam. Pr. 284; προκατάρχοντος αὐτῆς τῆς εἱμαρμένης εἱμαρμένου Plu. Fat. 2.574d, cf. Iamb. Myst. 1.7.
- II begin a thing before others, τοῦ πολέμου D.S. 2.18, D.C. 50.2:—Med., π. [ὀρχήσεως] D.H. 7.72; μάχης, εὐποιίας, J. AJ 1.20.2, 7.15.1; ἔχθρας D.C. Fr. 40.4; π. τοῦ . . σώματος τὸ στυγνὸν σκότος Corp.Herm. 1.20 (-έρχεται codd.): abs., begin hostilities, Plb. 3.31.5, D.C. 41.59, Heliod. in EN 104.9.
- 2 Med., = litem contestor, Gloss.
- III προκατάρχεσθαί τινι τῶν ἱερῶν serve one with the first or the best portion of the victim at sacrifices (one of the privileges of the citizens of the mother-city in their colonies), Th. 1.25, cf. App. BC 1.110.
προ·κατάρχω :
I intr.
1 t. de gr. être le primitif ou la racine d’un mot, Dysc. Synt. 242, 22 ||
2 t. de philos. προκατάρξαν αἴτιον, Diosc. Ther. proœm. p. 420, cause première ||
II commencer le premier, prendre l’initiative de, gén. DC. 50, 2, etc. ||
Moy.
I intr.
1 accomplir les formalités préliminaires ou prendre les dispositions premières : δίκης, Pol. entamer un procès ||
2 commencer le premier, prendre l’initiative de, gén. DH. 7, 72 ; DC. 58, 1 ; abs. commencer les hostilités, Pol. 3, 31, 5 ||
II tr. πρ. τινὶ τῶν ἱερῶν, Thc. 1, 25, servir à qqn la première ou la meilleure part de la victime dans un sacrifice.
προκατάρχω, zuvor od. zuerst anfangen ; Plut. Fat. 10 ; πολέμου, DC. 50.2 ; häufiger im med., τῆς δίκης, die Klage anfangen ; den Krieg von selbst anfangen, Pol. 3.31.5 ; λοιδορίας, DC. 58.1. – Aber οὔτε Κορινθίῳ ἀνδρὶ προκαταρχόμενοι τῶν ἱερῶν ist = bei Zerlegung des Opfertieres die Erstlinge des Opfers ihm zuteilen, damit er sie verbrenne, Thuc. 1.25, vgl. κατάρχομαι.
προκατάρχω
- Ito begin a thing before others, to begin hostilities, Polyb.
- IIπροκατάρχεσθαί τινι τῶν ἱερῶν to serve one with the first portion of the victim (one of the privileges of the citizens of the mother-city in their colonies), Thuc.