About Report a problem

Menu

προσγίγνομαι

προσγίγνομαι, to come in addition, to accrue, to support

Could not find προσγενομένη in Logeion dictionaries.

προσγενομένη aorist middle participle feminine nominative singular, aorist middle participle feminine vocative singular of προσγίγνομαι

See προσγενομένη in Morpho

προσγίγνομαι, Ion. and later προσγίν- [ῑ],
  • attach oneself to another, esp. as an ally, τινι Hdt. 5.103, Th. 7.50, etc.; οἱ προσγεγενημένοι ξύμμαχοι Id. 6.6, cf. Hdt. 4.120, Plu. Them. 7: abs., Hdt. 4.120, 8.136; θαρσεῖν τοῖς προσγιγνομένοις by the reinforcements, Th. 2.79, cf. X. Cyr. 7.5.4; μὴ παραγενέσθαι τῇ μάχῃ, ἀλλὰ π. μετὰ τὴν μάχην Plu. Ant. 22; also in political strife, προσγενομένου τοῦ δήμου αὐτῷ Hdt. 6.136, cf. 110.
      • 2 generally, to be added, accrue, E. Andr. 702, Th. 1.142, al.; ἐκ τῶν σιτίων ταῖς σαρξὶ σάρκες π. Pl. Phd. 96d; τὰ μέν γε τῇ τέχνῃ πράσσειν, τὰ δὲ ἡμῖν ἀνάγκῃ καὶ τύχῃ προσγίγνεται Agatho 8, cf. Pl. R. 346d; opp. ἀπογίγνομαι, χωρίζομαι, Zeno Eleat. 2, Pl. Ti. 82b, Arist. GC 315a16.
      • 3 come to, happen to, τοῖς γὰρ θανοῦσι μόχθος οὐ π. S. Tr. 1173; γνώσει . . θυμοῦ τελευτήν, ὡς κακὴ π. Id. OC 1198, cf. El. 771, Lys. 24.8, Pl. Ti. 86e, etc.
      • 4 become in addition, πρὸς τῷ θυμοειδεῖ ἔτι π. φιλόσοφος Id. R. 375e.

Saved

Recent