About Report a problem

Menu

προσγίγνομαι

προσγίγνομαι, to come in addition, to accrue, to support

Could not find προσγενόμενα in Logeion dictionaries.

προσγενόμενα aorist middle participle neuter nominative plural, aorist middle participle neuter vocative plural, aorist middle participle neuter accusative plural of προσγίγνομαι

See προσγενόμενα in Morpho

προσγίγνομαι, Ion. and later προσγίν- [ῑ],
  • attach oneself to another, esp. as an ally, τινι Hdt. 5.103, Th. 7.50, etc.; οἱ προσγεγενημένοι ξύμμαχοι Id. 6.6, cf. Hdt. 4.120, Plu. Them. 7: abs., Hdt. 4.120, 8.136; θαρσεῖν τοῖς προσγιγνομένοις by the reinforcements, Th. 2.79, cf. X. Cyr. 7.5.4; μὴ παραγενέσθαι τῇ μάχῃ, ἀλλὰ π. μετὰ τὴν μάχην Plu. Ant. 22; also in political strife, προσγενομένου τοῦ δήμου αὐτῷ Hdt. 6.136, cf. 110.
      • 2 generally, to be added, accrue, E. Andr. 702, Th. 1.142, al.; ἐκ τῶν σιτίων ταῖς σαρξὶ σάρκες π. Pl. Phd. 96d; τὰ μέν γε τῇ τέχνῃ πράσσειν, τὰ δὲ ἡμῖν ἀνάγκῃ καὶ τύχῃ προσγίγνεται Agatho 8, cf. Pl. R. 346d; opp. ἀπογίγνομαι, χωρίζομαι, Zeno Eleat. 2, Pl. Ti. 82b, Arist. GC 315a16.
      • 3 come to, happen to, τοῖς γὰρ θανοῦσι μόχθος οὐ π. S. Tr. 1173; γνώσει . . θυμοῦ τελευτήν, ὡς κακὴ π. Id. OC 1198, cf. El. 771, Lys. 24.8, Pl. Ti. 86e, etc.
      • 4 become in addition, πρὸς τῷ θυμοειδεῖ ἔτι π. φιλόσοφος Id. R. 375e.

Saved

Recent