προσμάχομαι
προσμάχομαι, to fight against
Could not find προσμαχόμενον in Logeion dictionaries.
προσμαχόμενον present middle participle masculine accusative singular, present middle participle neuter nominative singular, present middle participle neuter vocative singular, present middle participle neuter accusative singular of προσμάχομαι
προσμάχομαι [ᾰ], aor. -εμᾰχεσάμην J. AJ 20.4.1:—
- fight against, τῇ δειλίᾳ Pl. Lg. 647c, cf. 830a, Plb. 1.28.9; assault a town, X. Cyr. 7.5.7; τοῖς τείχεσιν Plu. Demetr. 33; κατὰ τὰς κλίμακας X. HG 7.2.7.
προσ·μάχομαι (seul. prés. et impf.) [ᾰ] combattre contre, dat. Plat. Leg. 647c, etc. ; Pol. 1, 28, 9 ; particul. s’élancer contre, donner l’assaut à, dat. Plut. Demetr. 33 ; abs. Xén. Cyr. 7, 5, 7.
προσμάχομαι, (μάχομαι), bestreiten, bekämpfen, c. dat., Plat. Legg. I.647c, VIII.830a. u. Folgde, τοῖς πολεμίοις, Pol. 1.28.9 ; auch von Städten, stürmen, Xen. Cyr. 7.5.7 ; τοῖς τείχεσι, Plut.
προσμάχομαι
fut. Attic -μαχοῦμαι
- Dep. to fight against, τινι Plat.: to assault a town, Xen.