προσμηχανάομαι
προσμηχανάομαι, to fasten onto; to contrive in addition
προσμηχᾰν-άομαι, Pass.,
- to be cunningly fastened to or upon, A. Th. 541, 643.
- II Med., contrive or procure for oneself, αὐτοῖς ἀσφάλειαν Pl. R. 467c; διατριβὴν ἑτέραν D.H. 7.37; τούτοις ἄλλα παράδοξα J. AJ 8.13.1; τιθασεύματα Porph. Abst. 1.9.
προσ·μηχανάομαι-ῶμαι [χᾰ]
1 au sens pass. être fixé ou attaché à, Eschl. Sept. 541, 643 ||
2 au sens moy. organiser, préparer, assurer en outre dans son intérêt : τινι ἀσφάλειαν, Plat. Rsp. 467c, la sécurité à qqn.
προσμηχανάομαι, noch dazu ersinnen, αὐτοῖς ἀσφάλειαν, Plat. Rep. V.467c ; künstlich hinzusetzen, perf. in pass. Bdtg, σῆμα προσμεμηχανημένον, Aesch. Spt. 625, vgl. 523.
προσμηχανάομαι
- IPass. to be cunningly fastened to or upon, Aesch.
- IIMid. to contrive or procure for oneself, αὐτοῖς ἀσφάλειαν Plat.