προσοικειόω
προσοικειόω, to assign to
Could not find προσοικειῶν in Logeion dictionaries.
προσοικειῶν present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular of προσοικειόω
προσοικ-ειόω,
- assign to, Ἔφορος Κιμμερίοις προσοικειῶν τόπον Str. 5.4.5.
- 2 associate with, προσῳκείου ἑαυτὸν Ἀντώνιος Ἡρακλεῖ . . Plu. Ant. 60.
- 3 adapt, Asp. in EN 26.11.
- II Pass., οἱ προσῳκειωμένοι near relations, D.S. 3.9.
- 2 = οἰκειόω II.1 b, Phld. D. 3.2; πρὸς τὴν ἡδονήν Gal. 4.819.
- 3 Astrol., to be associated in domicile with, Κρόνος -ωθεὶς τῇ Σελήνῃ Vett.Val. 101.33.
προσ·οικειόω-ῶ :
1 assigner en propre : τινί τι, Str. 244, qqe ch. à qqn ||
2 rendre parent, proche ou familier, apparenter : τινά τινι, Plut. Ant. 60, une personne à une autre ; οἱ προσῳκειωμένοι, DS. 3, 9, les proches parents.
προσοικειόω, verwandt, vertraut machen, med. sich Einen zum Freunde oder Vertrauten machen ; οἱ προσῳκειωμένοι, die nächsten Anverwandten, DS. u. a.Sp.; Plut. sagt Anton. 60 προσῳκείου δὲ ἑαυτὸν Ἡρακλεῖ κατὰ γένος καὶ Διονύσῳ κατὰ τὸν τοῦ βίου ζῆλον. – Uebh. sich Etwas zueignen, Sp., wie Plut.
προσοικειόω
fut. ώσω
- to assign to one as his own, τί τινι Strab.:— προσῳκείου ἑαυτὸν Ἀντώνιος Ἡρακλεῖ associated himself with Hercules, Plut.