προσοίκησις
προσοίκησις, dwelling near
προσοίκ-ησις, εως, ἡ,
- dwelling near, Paus. 6.25.6.
προσοίκησις, εως (ἡ) habitation voisine, Paus. 6, 25, 5.
Étym. προσοικέω.
προσοίκησις, ἡ, das Daran-, Dabeiwohnen, Paus. 6.25.5.