πρόσοισμα
πρόσοισμα, that which is brought to
πρόσοισμα, ατος, τό,
- = τὸ προσφερόμενον, that which is brought to one, food (cf. προσφορά), Hp. Loc.Hom. 43 (sg. and pl.).
πρόσοισμα, ατος (τὸ) ce qu’on porte à sa bouche, nourriture, aliment, Hpc. 421, 51 ; 422, 20.
Étym. προσοίσομαι, v. προσφέρω.
πρόσοισμα, (προσφέρω) τό, das, was man zu sich nimmt, die Speise, Hippocr.