προσόδιος
προσόδιος, belonging to or used in processions, processional
προσόδιος, ον,
- processional, ὕμνοι Ph. 2.484; μέλος π. καὶ πομπικόν Plu. Aem. 33; π. ᾆσμα Paus. 4.4.1: hence προσόδιον (sc. μέλος), τό, processional ode, Ar. Av. 853 (lyr.), IG 7.1773.6 (Thespiae, ii A.D.), Ath. 6.253b; παιὰν καὶ π. εἰς τὸν θεόν SIG 698C 1 (Delph., ii B.C., = Limen. tit.); Dor. ποθόδιον ib. 450.5 (iii B.C.).
προσόδιος, ος, ον, qui concerne une procession : προσόδιον μέλος, Plut. Æmil. 33, ou ᾆσμα, Paus. 4, 4, 1, chant de procession, particul. en l’honneur d’Apollon et d’Artémis ; τὸ προσόδιον, m. sign. Démoch. (Ath. 253b) ; actions de grâces, Ar. Av. 853.
Étym. πρόσοδος.
προσόδιος, zum feierlichen Aufzuge in einen Tempel gehörig ; τὸ προσόδιον, sc. μέλος, ein Lied, welches bei feierlichen Aufzügen zum Tempel gewöhnlich unter Flötenbegleitung gesungen wurde, VLL, mit Belegen aus Soph. frg. 435 u. A.; bes. feierliches Danklied, daher auch das Dankfest selbst, Ar. Av. 853, wo der Schol. erkl. τὰ εἰς πανηγύρεις τῶν θεῶν ποιήματα ; vgl. Spanh. Call. Iov. 1 ; μέλος προσόδιον καὶ πομπικόν, Plut. Aem. 33.
προσόδιος, ον,
- belonging to or used in processions, processional, Plut.:— a processional hymn, a thanksgiving, Lat. supplicatio, Ar.