προσομιλητικός
προσομιλητικός, of or for intercourse with others
προσομῑλ-ητικός, ή, όν,
- of or for intercourse with others: ἡ -κή (sc. τέχνη) the art of discourse, Pl. Sph. 222c.
προσομιλητικός, ή, όν [μῑ] qui concerne la vie en société : ἡ προσομιλητική (s. e. τέχνη) l’art de vivre en société, Plat. Soph. 222c.
Étym. προσομιλέω.
προσομιλητικός, [μῑ], ή, όν, zum Verkehr, zur Unterhaltung mit Andern gehörig, geschickt, Plat. Soph. 222c, ἡ προσομιλητική, sc. τέχνη.