προτρέπω

προτρέπω,

• urge forwards; used by Hom. only intr. in Med. or Pass., turn to flight, προτρέποντο μελαινάων ἐπὶ νηῶν Il. 5.700; of the sun, ὅτʼ ἂν ἂψ ἐπὶ γαῖαν ἀπʼ οὐρανόθεν προτράπηται Od. 11.18, cf. 12.381: metaph., ἄχεϊ προτραπέσθαι give myself up to grief, Il. 6.336.
• • II later, in Act., urge on, impel, τίς σʼ ἀνάγκῃ τῇδε προτρέπει; S. El. 1193; π. τινά Isoc. 5.123; opp. κωλύω, Arist. EN 1113b26: c. acc. pers. et inf., urge on, impel, persuade one to do a thing, Hdt. 9.90, S. Ant. 270; π. τὰ δέοντα ποιεῖν ὑμᾶς D. 2.3, cf. BGU 164.17 (ii/iii A.D.), etc.; π. τοὺς δικαστὰς ὀργίζεσθαι Aeschin. 2.3; ὁ καλῶς προτρέπων ἐρᾶν Pl. Smp. 181a; προτρέψαι (or -τρέψασθαι) τινὰ ὥστε πειρᾶσθαι Th. 8.63: folld. by a Prep., π. τινὰ εἰς or ἐπὶ φιλοσοφίαν, Pl. Euthd. 275a, 307a; ἐπʼ ἐλευθερίαν τὰ πλήθη Id. Lg. 699e; ἐπʼ ἀρετήν Isoc. 2.8, Lycurg. 10, etc.; ἐπὶ τὰς ἀδικίας Isoc. 7.46; πρὸς τὸ παρέπεσθαι Pl. Phd. 89a, etc.; συμβουλεύει ἢ προτρέπων ἢ ἀποτρέπων Arist. Rh. 1358b15:— Med., c. acc. pers. et inf., A. Pr. 990, S. OT 358, etc.; προτρέπεσθαι ἀνθρώπους ἐπʼ ἀρετήν, τοὺς συνόντας πρὸς ἐγκράτειαν, X. Mem. 1.4.1, 4.5.1; νόμοι πολίτας ἐς δικαιοσύνην π. Id. Cyr. 2.2.14; προὐτράπετο εἰς τὸ διαλέγεσθαι Pl. Prt. 348c; πρὸς ἀρετῆς ἐπιτηδεύματα π. τοὺς πολίτας Id. Lg. 711b; ὡς . . προετρέψατο ὁ Σόλων τὸν Κροῖσον εἴπας . ., ἐπειρώτα . ., as Solonʼs story led Croesus on, he asked, Hdt. 1.31; προτρέψομαι I will lay an injunction on thee, S. OT 1446 (v.l.); prescribe, ἐν τῇ φαρμακείῃ Hp. Nat.Hom. 9, but cf. Gal. 15.122, 19.133:—Pass., to be persuaded or influenced, ὑπὸ τῶν ὀρνίθων ἀποτρέπεσθαι καὶ π. X. Mem. 1.1.4, cf. Luc. Icar. 29: c. inf., ὑπʼ ἐκείνων -τραπήσεσθαι ὅ τι ἂν κελεύωνται ποιεῖν Phld. Mus. p.87 K.; ὑπὸ τῆς ἐλπίδος π. SIG 1073.37 (Olympia, ii A.D.); προετράπη γράψαι Ach.Tat. Vit.Arat. p.77 Maass.
  • III promote, οὖρα, χυμόν, Gal. 11.32; γάλα, σπέρμα, ib. 771:—Pass., ἢν προτρέπηται ὁποῖα δεῖ if stimulated in the right way, Hp. Acut. 51.
  • IV in Med., outstrip, outdo, πάντας ἐν τῷ πίνειν Plu. QConv. 2.624c.
  • V search out, discover, E. Hipp. 715 (acc. to Sch.; dub.l.).

προτρέπω, vorwärts wenden, hinwenden, hinkehren ; τίς σʼ ἀνάγκῃ τῇδε προτρέπει ; wer bringt dich in diesen Zwang ? Soph. El. 1184, vgl. ὃς πάντας ἐς πέδον κάρα νεῦσαι φόβῳ προὔτρεψεν, Ant. 270. – Gew. im med. sich vorwärts-, hinwenden, hingehen, προτρέποντο μελαινάων ἐπὶ νηῶν, Il. 5.700, ὅτʼ ἂν (ἠέλιος) ἂψ ἐπὶ γαῖαν ἀπʼ οὐρανόθεν προτράπηται, Od. 11.18, 12.381, u. übertr., ἔθελον δʼ ἄχεϊ προτραπέσθαι, Il. 6.336, sich zur Trauer hinwenden, sich der Trauer überlassen ; auch wie das act., προτρέψεταί με Ζεὺς γεγωνῆσαι τάδε, Aesch. Prom. 992 ; u. Soph., σὺ γάρ μʼ ἄκοντα προὐτρέψω λέγειν, du fordertest mich auf, vermochtest mich zu sprechen, O.R. 358 ; vgl. σοί γʼ ἐπισκήπτω τε καὶ προτρέψομαι, 1446, wo es der Schol. durch αἰτήσομαι erklärt. – Jemanden wozu anregen, ermuntern, ihn aufmerksam od. neugierig auf Etwas machen, τινά τι, z.B. τὰ κατὰ τὸν Τέλλον προετρέψατο ὁ Σόλων τὸν Κροῖσον, Her. 1.31 ; vgl. τὸν ταῦθʼ ἡμᾶς προτρέποντα, Plat. Crit. 408e ; εἰς φιλοσοφίαν, Euthyd. 274e, Prot. 348c ; τὸ μειράκιον ἐπὶ φιλοσοφίαν προτρέπω, Euthyd. 307a, u. öfter ; auch c. inf., ὁ καλῶς προτρέπων ἐρᾶν, Symp. 181a, wie προτρέπειν τὰ δέοντα ποιεῖν ὑμᾶς, Dem. 2.3 ; τοὺς δικαστὰς ὀργίζεσθαι, Aeschin. 2.3, u. med., προτρέψασθε τὰ τῶν νέων ζηλώματα εἰς ἀρετήν, 1.191 ; προτρέπονται αὐτοὺς ζῆν, Arist. eth. 10.1.4 ; πρὸς ἀρετῆς ἐπιτηδεύματα προτρέπεσθαι τοὺς πολίτας, Plat. Legg. IV.711b ; u. Sp., wie Pol. 2.22.2 u. öfter ; προτραπεὶς ἔγνων, Luc. Icarom. 29.

προτρέπω

[προ- 1.]

3 sing. aor. subj. mid. προτράπηται Od. 11.18.

Opt. προτραποίμην Od. 12.381.

Infin. προτραπέσθαι Il. 6.336.

In mid.

• • 1

    To go forward or take one’s way in a specified direction. Of the sun : ὅτʼ ἂν ἂψ ἐπὶ γαῖαν ἀπʼ οὐρανόθεν προτράπηται Od. 11.18. Cf. Od. 12.381.

  • 2

    To turn and flee in a specified direction : ἐπὶ νηῶν Il. 5.700.

  • 3

    Fig., to betake oneself to something, yield oneself up to it : ἄχεϊ προτραπέσθαι Il. 6.336.

προτρέπω fut. -τρέψω

• • Ito urge forwards: Mid. to turn in headlong flight (cf. προτροπάδην), προτρέποντο μελαινάων ἐπὶ νηῶν Il.; of the sun, ὅτʼ ἂν ἂψ ἐπὶ γαῖαν ἀπʼ οὐρανόθεν προτράπηται Od.; metaph., ἄχεϊ προτραπέσθαι to give oneself up to grief, Il.
  • IIto urge on, impel, Soph.;—c. acc. pers. et inf. to urge on, impel, persuade one to do a thing, Hdt., Attic; προτρ. τινὰ εἰς or ἐπὶ φιλοσοφίαν Plat.:—so in Mid., c. acc. pers. et inf., Aesch., etc.; τὰ κατὰ τὸν Τέλλον προετρέψατο ὁ Σόλων τὸν Κροῖσον Solon. roused Croesus to enquire about Tellus, Hdt.; προτρέψομαι I will exhort or urge thee, Soph.:—Pass. to be persuaded, Xen.