πτοέω
πτοέω, to terrify, scare
πτοέω and πτοιέω, fut. -ήσω AP 7.214 (Arch.): Ep. aor. ἐπτοίησα, Aeol. ἐπτόαισα (v. infr.):—Pass., Ep. aor. ἐπτοιήθην Call. Dian. 191: pf. ἐπτόημαι, Ep. ἐπτοίημαι (v. infr.):—
- terrify, scare, AP l.c.:—Pass., to be scared, dismayed, φρένες ἐπτοίηθεν Od. 22.298; ἐξ ὕπνου κέκραγεν ἐπτοημένη A. Ch. 535; ἐπτοημένας δεινοῖς δράκουσιν by serpents, E. El. 1255 (s. v.l.); ἔβαλλε χεῖρας ἐπτοημένας Id. Tr. 559 (lyr.); πτοηθεὶς ἐπὶ τοῖς ἠγγελμένοις Plb. 31.11.4, cf. LXX Ex. 19.16, al., Ev.Luc. 21.9, 24.37; περὶ ὃ ἂν τύχῃ Polystr. p.29 W.; of animals, Q.S. 11.48, 13.457.
- II metaph., flutter, excite by any passion, τό μοι καρδίαν . . ἐπτόαισεν Sapph. 2.6, cf. eand. Supp. 14.6; τὴν δὲ φρένας ἐπτοίησεν Κύπρις A.R. 1.1232; Κύπρις ἐπʼ Αἰακίδῃ κούρῃ φρένας ἐπτοίησεν Poet. ap. Parth. 21.2:—Pass., to be passionately excited, Mimn. 5.2 (= Thgn. 1018); ἐπτοημένοι φρένας A. Pr. 856; ὡς ἐπτόηται E. Ba. 214, cf. IA 1029; ἔρωτι ἐπτοάθης ib. 586 (lyr.); πτοιηθεὶς ὑπʼ ἔρωτι Call. l.c.; τὸ περὶ τὰς ἐπιθυμίας μὴ ἐπτοῆσθαι Pl. Phd. 68c, cf. R. 439d, Epicur. Fr. 465; περὶ τὴν ὀχείαν Arist. HA 614a26, cf. 571b10; περὶ τὰ ὄψα Plu. Lat.viv. 2.1128b; περὶ τὸ κέρδος Onos. 1.20; ἐς γυναῖκας Luc. Am. 5; ἐπὶ τὸ νέον ib. 23; ἐπὶ γυναικί Parth. 4.2; πρὸς τὰς αἶγας Plu. Bruta anim. 2.989a; τῇ γνώμῃ πρὸς τὸν πόλεμον Id. Sull. 7; to be distraught, μεθʼ ὁμήλικας ἐπτοίηται he gapes like one distraught after his fellows, Hes. Op. 447; τὸ πτοηθέν distraction, E. Ba. 1268. (πτοι- only in dactylic verse, perh. metri gr.; the -άω inflexion only in Thgn. l.c., E. IA 586 (lyr.); Lesb. -αις (ε) may have -αι- for -η- as αἰμίονος, etc.)
πτοέω-οῶ :
1 frapper d’effroi, terrifier, Call. Del. 191 ; Anth. 7, 214 ; au pass. être frappé d’effroi, Od. 22, 298 ; Eschl. Ch. 535 ; Eur. El. 1255, etc. ; ἐπί τινι, Pol. 31, 19, 4, par suite de qqe ch. ||
2 frapper de démence, Geop. 16, 1 ||
3 frapper d’un transport de passion, acc. Sapph. fr. 2, 6 Bgk ; A. Rh. 1, 1232 ; au pass. être saisi d’un transport de passion, Thgn. 1012 ; Eur. I.A. 587, etc. ; μετά τινα, Hés. O. 449 ; εἴς τινα, Luc. Am. 5, pour qqn ; πρός τι, Plut. M. 989a ; περί τι, Plut. M. 1128b ; ἐπί τι, Luc. Am. 23 ; ἐπί τινι, Parth. 4, 2, pour qqn ou qqe ch. ||
➳ Épq. πτοιέω, Hés. A. Rh. ll. cc. ; ao. pass. 3 pl. épq. ἐπτοίηθεν, Od. l. c. Dor. ao. 3 sg. ἐπτόασεν [ᾱ] Sapph. l. c. ; ao. pass. 2 sg. ἐπτοάθης [ᾱ] Eur. I.A. 587.
Étym. πτόα ; cf. πτήσσω, πτώσσω.
1. met acc. verwarren, verbijsteren; opwinden:
2. meestal pass. verbijsterd zijn:
πτοέω, auch πτοιέω u. πτοιάω, scheuchen, in Furcht u. Schrecken setzen, und dadurch zum Fliehen bringen, fortjagen, pass. sich fürchten, ängstigen, φρένες ἐπτοίηθεν, Od. 22.298 ; ἐπτοημένοι φρένας, Aesch. Prom. 858, vgl. Ch. 528 ; πτοιοῦμαι ὑπέρ τινος, Philet. 13 ; εἵρξει νιν ἐπτοημένας δεινοῖς δράκουσιν, Eur. El. 1255, u. öfter ; ἔρωτι αὐτὸς ἐπτοάθης, I.A. 586 ; bes. = von einer Leidenschaft hingerissen werden, z.B. von leidenschaftlicher Liebe, Theogn. 1012 ; Mimn. 3.2, Bach ; vgl. μεθʼ ὁμήλικας ἐπτοίηται, er gafft unruhig, unstät nach andern Gleichalterigen, Hes. O. 449 ; im perf. gefesselt sein, τὸ περὶ τὰς ἐπιθυμίας μὴ ἐπτοῆσθαι, Plat. Phaed. 68c, vgl. 108a, Rep. IV.439d ; Folgde : εἰς γυναῖκας ἐπτόητο, Luc. amor. 5 ; πρός τι, Plut. Sull. 7 ; περὶ τὰ ὄψα, occulte viv. i. A.; πτοηθεὶς ἐπὶ τοῖς ἠγγελμένοις, Pol. 31.19.4, in Furcht gesetzt ; ἐπτοημένος καὶ πλήρης ἀγωνίας, im Ggstz von περιχαρής, 8.21.2 ; Sp.
πτοέω
- Ito terrify, scare, Anth.:—Pass. to be scared, dismayed, φρένες ἐπτοίηθεν Od.; ἐπτοημένος Aesch., Eur.
- IImetaph. to flutter, excite by any passion, τό μοι καρδίαν ἐπτόασεν Sapph.:—Pass. to be in a flutter, be passionately excited, Theogn.; ἐπτοημένοι φρένας Aesch.; ὡς ἐπτόηται Eur.:—generally, μέθʼ ὁμήλικας ἐπτοίηται he gapes like one distraught after his fellows, Hes.; τὸ πτοηθέν distraction, Eur.