πτώσσω
πτώσσω, to crouch, cower
Could not find πτῶσσον in Logeion dictionaries.
πτῶσσον Verb: present active participle neuter nominative singular, Verb: present active participle neuter vocative singular, Verb: present active participle neuter accusative singular, Verb: imperfect active indicative 3rd plural, Verb: imperfect active indicative 1st singular of πτώσσω
πτώσσω, only pres.,
- shrink from, shrink, of birds or other animals, π. ὥστε πέρδικα Archil. 106; [ἀκρίδες] πτώσσουσι καθʼ ὕδωρ flee into . ., Il. 21.14; also of men, πτῶσσον ὑπὸ κρημνούς ib. 26; τί πτώσσεις; 4.371; τίς τοι ἀνάγκη πτώσσειν . . ; 5.634; πτώσσοντας ὑφʼ Ἕκτορι 7.129; κατὰ λαύρας . . πτώσσοντι skulk, slink, Pi. P. 8.87; εἰς ἐρημίαν π. flee cowering into . ., E. Ba. 223; π. ὑπʼ ἀσπίδος crouch beneath it, without any notion of fear, Tyrt. 11.36:—poet. Verb, once in Hdt., πτώσσοντας [ὑμέας εὕρομεν] 9.48.
- 2 cringe like a beggar, go begging (cf. πτωχός), κατὰ δῆμον Od. 17.227, 18.363: c. acc. loci, π. ἀλλοτρίους οἴκους Hes. Op. 395.
- II c. acc. pers., οὐδʼ ἂν (v.l. ἂρ) ἔτι δὴν ἀλλήλους πτώσσοιμεν we can no longer shirk one another, Il. 20.427; ποῖ καί με φυγᾷ πτώσσουσι μυχῶν; to what corners have they fled to shun me? E. Hec. 1066 (lyr.): c. acc. rei, [ὄρνιθες] νέφεα πτώσσουσαι shrinking from the clouds, Od. 22.304; π. δόρυ, βροντήν, Q.S. 5.300, 7.531.
πτώσσω :
1 se blottir de frayeur, d’où être épouvanté, Il. 4, 371 ; 5, 634, etc. ; qqf. construit avec une prép. : ὑπό τινι, Il. 7, 129, être épouvanté par qqn : ὑπ’ ἀσπίδος, Tyrt. 2, 36, se cacher par crainte sous un bouclier ; εἰς ἐρημίαν, Eur. Bacch. 223, se réfugier dans un endroit écarté ; avec un acc. de pers. : τινά, Il. 20, 427 ; Eur. Hec. 1065, s’enfuir avec épouvante devant qqn ||
2 mendier, Od. 17, 227 ; 18, 363 ; avec un acc. de lieu : ἀλλοτρίους οἴκους, Hés. O. 393, parcourir en mendiant les maisons étrangères.
Étym. πτήσσω, cf. πτωχός.
1. wegduiken, wegkruipen, zich verschuilen (van angst):
2. bedelen:
πτώσσω, intr., in Furcht, Schrecken od. Bestürzung sein, sich fürchten, furchtsam sich hinducken ; Il. 4.371, 5.634 ; ὑφʼ Ἕκτορι, 7.129, 21.26 ; aus Furcht fliehen, flüchten, 21.14 ; Pind. P. 8.87 ; εἰς ἐρημίαν, Eur. Bacch. 223 ; ὑπʼ ἀσπίδος πτώσσειν, Tyrt. 2.35 ; – πτώσσων κατὰ δῆμον βούλεται αἰτίζων βόσκειν ἣν γαστέρα, Od. 17.227, wie 18.363, sich, wie die Bettler tun, herumdrücken u. bücken (vgl. πτωχός); dah. ἀλλοτρίους οἴκους πτώσσειν, bettelnd zu fremden Häusern gehen, Hes. O. 397. – Auch c. accus. = sich wovor scheuen u. fliehen, οὐδʼ ἔτι ἀλλήλους πτώσσοιμεν, wir wollen nicht mehr vor einander fliehen, Il. 20.427. – In Prosa = fallen, Her. 9.48, Ael. H.A. 7.18.
πτώσσω
[πτωκ-. Cf. πτήσσω.]
(κατα-)
- 1
To cower or crouch in fear or from cowardice, shrink from the fray Il. 4.371, Il. 5.634, Il. 7.129, Il. 21.26.
Of locusts Il. 21.14.
With acc. of the person from whom one shrinks : οὐδʼ ἄν ἔτι δὴν ἀλλήλους πτώσσοιμεν Il. 20.427.
Sim. of birds : νέφεα πτώσσουσαι (shrinking from the region of the clouds, flying low) Od. 22.304.
- 2
To cringe in humility; hence, to go about begging : πτώσσων (πτώσσειν) κατὰ δῆμον Od. 17.227, Od. 18.363.
- 1
πτώσσω (cf. πτάσσω.)
- 1skulk κατὰ λαύρας δʼ ἐχθρῶν ἀπάοροι πτώσσοντι sc. those who have been defeated in the games P. 8.87
πτώσσω (cf. πτήσσω, πτώξ), ipf. πτῶσσον: cower, hide; ὑπό τινι, ‘before’ one, Il. 7.129; of a beggar, ‘go cringing about,’ κατὰ δῆμον, Od. 17.227, Od. 18.363; trans., ὄρνῑθες νέφεα, ‘flee’ the clouds, Od. 22.304.
πτώσσω,
collat. form of πτήσσω
only in pres.
- Ito crouch or cower from fear, properly of animals (cf. πτάξ, πτώξ, πτωκάς) , Od.; πτώσσουσι καθʼ ὕδωρ flee cowering into the water, Od.; of men, Od.; πτ. ὑφʼ Ἕκτορι fly cowering before Hector, Od.; so, εἰς ἐρημίαν πτ. Eur.
- 2to go cowering or cringing about, like a beggar, Od., Hes.
- IIc. acc. pers., οὐδʼ ἔτι ἀλλήλους πτώσσοιμεν let us no longer flee from one another, Il.; ποῖ καί με φυγᾷ πτώσσουσι; whither have they fled for fear of me? Eur.