στενοχωρέω
στενοχωρέω, to straiten for room
Could not find στενοχωρηθὲν in Logeion dictionaries.
στενοχωρηθὲν aorist passive participle neuter accusative singular, aorist passive participle neuter nominative singular, aorist passive participle neuter vocative singular of στενοχωρέω
στενοχωρ-έω,
- to be straitened, confined, Macho ap. Ath. 13.582b: metaph., to be anxious, in difficulty, ἐπί τινι Hp. Praec. 8; εἰς τὴν ἀκρίβειαν τῆς ἑρμηνείας στενοχωρεῖ ὁ λόγος IPE 12.39.18 (Olbia, not before ii A.D.).
- II trans., crowd, straiten, τοὺς ἀπαντῶντας Luc. Nigr. 13; τὰς πύλας, τὰς ὁδούς, Charito 5.3, 4.7; ταλάντοις τοὺς θησαυρούς Lib. Or. 59.15:—Pass., with fut. Med. (Them. Or. 25.310d), to be crowded together, D.S. 20.29, Charito 3.2; ἐν ταὐτῷ σ. Luc. Tox. 29; χῶραι -οῦνται ποσὶ μιαιφόνων J. BJ 4.3.10; ἀγορὰ -ουμένη ὄχλῳ D.H. 6.67; of stricture, Heliod. ap. Orib. 50.9.1; to be cramped or confined, ὁ Εὐφράτης -ούμενος Isid.Char. 1, cf. Sch.Il.Oxy. 221 xi 8, Porph. Sent. 27; of a picture, Them. l.c.
- 2 metaph., press closely, τινα LXX Jd. 16.16:—Pass., to be straitened, cramped, ib. Is. 28.19(20), Procl. Inst. 98; ἐν τοῖς σπλάγχνοις 2 Ep.Cor. 6.12; ὑπὸ τῶν κακῶν Sch. E. Med. 57.
στενοχωρέω-ῶ :
I intr. être à l’étroit, se trouver gêné, Mach. (Ath. 582b) ; fig. être dans l’embarras, Hpc. 27, 35 ||
II tr.
1 resserrer, rétrécir, Charit. 5, 3 ; d’où au pass. être à l’étroit, en parl. de pers. Arstt. Plant. 2, 1, 11 ; DS. 20, 29 ; Luc. Tox. 29 ; devenir ou être trop étroit, en parl. d’un lieu, Syn. 147a ||
2 mettre à l’étroit, à la gêne, tourmenter, acc. Luc. Nigr. ||
Moy. fig. être dans l’anxiété, NT. 2 Cor. 6, 12, etc.
Étym. στενόχωρος.
1. act.
a. met acc. in het nauw, in het gedrang brengen:
b. intrans., overdr. in het nauw raken, in de problemen zijn.
2. med.-pass. in het nauw gebracht worden, opeengedrongen worden:
στενοχωρέω, eng sein od. werden, u. übertr., sich in der Enge, in Verlegenheit befinden ; Machon bei Ath. XIII.582b ; c. dat., Hippocr.; ἔν τινι, NT ; – trans., in die Enge bringen, τοὺς ἀπαντῶντας, Luc. Nigr. 13 ; τὰς ὁδούς, Charit. 4.7 ; πύλας, 9.3 ; dah. pass. ἐστενοχωρημένος, Luc. Tox. 29 ; πλῆθος στενοχωρούμενον, Charit. 3.2 ; vgl. noch DS. 20.29.
Strong 4729
1. to be straitened (cf. Is 49:19); metaph., to be anxious (Hipp., al.).
2. In late writers, trans., to straiten, compress (LXX, Diod., al.; π. ap. MM, xxiii): pass., trop., II Co 4:8 6:12.†
στενοχωρέω,
fut. -ήσω
- to straiten for room, Luc.:—Pass. to be crowded together: metaph. to be straitened, NTest.