στενόχωρος
στενόχωρος, of narrow space, strait
στενόχωρ-ος, ον,
- narrow, strait, Hp. Mul. 1.2 vulg. (v.l. -στομος codd. opt.); ὁδοὶ σ. (in the lungs) Gal. 18(2).171: metaph., ἐν σ. καιροῖς BCH 12.86 (Panamara).
στενό·χωρος, ος, ον, qui occupe peu de place, étroit, Hpc. 589, 19.
Étym. στ. χώρα.
στενόχωρος, von engem Raume oder Platze, Hippocr.
στενόχωρος
στενό-χωρος, ον,
- of narrow space, strait.