στενοχωρία

στενοχωρ-ία, Ion. -ίη, ἡ,

• narrowness of space, a confined space, Hp. Art. 14 (codd., but v. στενυγροχωρίη) σ. τῇ φάρυγγι παρέχειν ib. 41; want of room, by sea or land, Th. 2.89, 4.26, 30, Pl. Lg. 708b; ὑπὸ στενοχωρίας Id. Tht. 195a; opp. εὐρυχωρία and ἄνεσις, Plu. QConv. 2.679f, cf. Apophth.reg. 182b; σ. βίου the short space of life remaining, Ael. VH 2.41; τὸν λόγον ἀπὸ τῆς ἐκεῖ στενοχωρίας εἰς πεδίον ἐξαγάγῃ Lib. Or. 64.10.
• • II metaph., straits, difficulty, ἡ σ. τοῦ ποταμοῦ difficulty of passing the river, X. HG 1.3.7, cf. LXX De. 28.53, al.; distress, OGI 339.103 (Sestos, ii B.C.); ἡ τῆς πόλεως Plb. 1.67.1, etc.; ἡ τοῦ καιροῦ D.C. 39.34: pl. in 2 Ep.Cor. 6.4, PLond. 5.1677.11 (vi A.D.); also, narrow limits, prob. in Phld. Rh. 2.220 S.

στενοχωρία, ἡ, enger Raum ; Thuc. 2.89, 4.30 u. öfter ; Plat. Theaet. 196a ; Xen. u. Folgde, wie Pol. 1.67.1 ; auch βίου, kurzes Leben, Ael. H.A. 2.40 ; übertr., Verlegenheit, Not, Machon bei Ath. VIII.348 (v. 13).

στενοχωρία, ἡ,

• narrowness of space: want of room, Thuc., etc.:—metaph., ἡ στ. τοῦ ποταμοῦ the difficulty of passing the river, Xen. from στενόχωρος