στένωσις
στένωσις, a being straitened
στένωσις, εως, ἡ,
- a being straitened, Lyd. Ost. 19 (pl.), Sch. Ar. Ec. 355; σ. γλίσχρων χυμῶν (in the eye) prob. f.l. for στέγνωσις in Alex.Trall. 2.
στένωσις, εως (ἡ) état de celui qui est à l’étroit, Spt. Jer. 49, 24.
Étym. στενόω.
στένωσις, ἡ, Einengung, Enge, LXX.