στενοπαθέω
στενοπαθέω, to be distressed
στενο-πᾰθέω,
- to be distressed, f.l. in Cass. Pr. 70 (Ideler στεγνοπ-).
στενο·παθέω-ῶ [ᾰ] souffrir d’une oppression, d’un étouffement, Cass. Probl. 70.
Étym. στ. πάθος.
στενοπαθέω, an Beklemmung leiden, Sp.