στεφανίτης

στεφᾰν-ίτης [ῑ], ου, ὁ,

• of or consisting of a crown: σ. ἀγών a contest in which the prize was a crown, X. Mem. 3.7.1, Isoc. 15.301 (pl.), D. 20.141 (pl.), Lycurg. 51 (pl.), Ister 60b, Lync. ap. Ath. 13.584c, SIG 577.55 (Milet., iii/ii B.C.), OGI 231.14 (Magn. Mae., iii/ii B.C.), Plu. Praec. 2.820d, etc.; written στεφᾰν-είτης, IG 12(8).190.41 (Samothrace, i B.C.).
• • • 2 later, of persons, wearing a wreath, as magistrates or as victorious athletes, Supp.Epigr. 7.3 (Susa, i B.C.), Sammelb. 4224.9 (i B.C.), CIG 2931 (Tralles), IG 14.1054 (Rome, ii A.D.), BSA 26.166 (Sparta, ii A.D.).
    • 3 σ. φόρος, v.l. for στεφανιτικός, J. AJ 12.3.3.
  • II fem. στεφανῖτις, ιδος, for wreaths, μυρσίνη Sch. Il. 17.51.
  • • 2 ἡ σ. (sc. ῥαφή) sutura coronalis, Poll. 2.37.
    • 3 a kind of vine, Plin. HN 14.42.

στεφανίτης, ὁ, fem. στεφανῖτις, ἡ, zum Kranze gehörig ; ἀγών, = στεφανηφόρος, Xen. Mem. 3.7.1, Dem. 20.141, Ggstz ἀργυρίτης.
Bei den K.S. ist ὁ στεφανίτης der Sieger.

στεφανίτης στεφᾰνί_της, ου, ὁ,

• of a crown: στ. ἀγών acontest in which the prize was a crown, Xen., Dem. from στέφᾰνος