στιλπνός
στιλπνός, glittering, glistening
Could not find στιλπνότατον in Logeion dictionaries.
στιλπνότατον masculine accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative, neuter accusative singular superlative of στιλπνός
στιλπν-ός, ή, όν,
- glittering, glistening, ἔερσαι Il. 14.351; ὀφθαλμοί Arist. Phgn. 812b11; of cosmetics, Dsc. 5.84 (Sup., v.l.): αὐγὰς -οτέρας τοῦ χρυσίου Jul. Or. 4.150c: Sup., D.Chr. 35.23; μαργαρῖται Luc. Im. 9.
στιλπνός, ή, όν, brillant, Il. 14, 351 ; Arstt. Physiogn. 6, 38 ; Luc. Im. 9, etc.
Étym. στίλβω.
στιλπνός, glänzend, blinkend, schimmernd ; ἐέρσαι, Il. 14.351 ; Luc. imagg. 9, Gymnas. 29.
στιλπνός
-ή, -όν
[στίλβω.]
Shining, bright, glistening : ἔερσαι Il. 14.351.
στιλπνός : sparkling, Il. 14.351†.
στιλπνός, ή, όν
στίλβω
- glittering, glistening, Il.