συγκαθίστημι
συγκαθίστημι, to bring into place together
Could not find συγκαταστάσεις in Logeion dictionaries.
συγκαταστάσεις aorist active subjunctive 2nd singular, future active indicative 2nd singular of συγκαθίστημι
συγκαταστάσεις feminine nominative plural, feminine vocative plural, feminine accusative plural of συγκατάστασις
συγκαθ-ίστημι,
- join in bringing back, τὸν στόλον μετὰ τῶν ἄλλων τριηράρχων Test. ap. D. 21.168, cf. PSI 6.602.8 (iii B.C.).
- 2 join in setting up or establishing, esp. of setting up kings, τὴν τυραννίδα A. Pr. 307; τὰς μοναρχίας Isoc. 4.125, cf. Lex ap. And. 1.97, Th. 8.68, Pl. R. 567b, X. Ages. 2.31; help to set in order, ταῦτα Th. 4.107.
- 3 help in treating, curing, νόσον E. Hipp. 294.
- 4 help to effect, κυνὸς κόμιστρʼ ἐς Ἄργος σ. Id. HF 1387.
- II in Pass., and intr. tenses of Act., go down (into the arena) with another, take oneʼs ground for a contest with any one, σ. τοῖς πολεμίοις εἰς τὴν μάχην, τοῖς ὑπεναντίοις κατὰ πρόσωπον, Plb. 11.23.4, 9.3.6; πρός τινα Id. 31.12.8; οἱ συγκαθεστῶτες the contending parties, Id. 4.12.6, cf. PTeb. 25.10 (ii B.C.); σ. μετὰ συνηγόρων PAmh. 2.33.16 (ii B.C.).
συγ·καθίστημι (f. συγκαταστήσω, etc., v. καθίστημι) établir avec, en même temps ou ensemble, acc. Eschl. Pr. 305 ; particul. :
1 mettre en état, confirmer, affermir, consolider, Thc. 4, 107 ; Xén. Ages. 2, 31 ; Plat. Rsp. 567a ; Att. en gén. ||
2 mettre en lieu sûr avec ou en même temps, Dém. 569, 6 ||
3 calmer ensemble ou aider à secourir, contribuer à calmer, Eur. Hipp. 294, H.f. 1387, etc. ||
Moy. se poser en face de, se mesurer avec, en venir aux mains : τινι, Pol. 9, 3, 6 ; 11, 23, 4, etc. ; ou πρός τινα, Pol. 31, 20, 8, avec qqn ; abs. οἱ συγκαθεστῶτες, Pol. 4, 12, 6, les adversaires.
συγκαθίστημι, (ἵστημι), mit, zugleich, zusammen niedersetzen, einsetzen, τὸν ξυγκαταστήσαντα τὴν τυραννίδα, Aesch. Prom. 305 ; ἀθλίου κυνὸς κόμιστρʼ ἐς Ἄργος συγκατάστησον, Eur. Herc.Fur. 1387 ; Thuc. 8.68 ; Xen. Ages. 2.30 ; Plat. Rep. VII.567b ; τύραννον, Andoc. 1.97 ; μοναρχίας, Isocr. 4.125 ; Xen. Ages. 2.30 ; mit andern hinstellen, hinbringen in die vorige Stellung, καὶ οὐ συγκατέστησε τὸν στόλον μετὰ τῶν ἄλλων τριηράρχων, Dem. 21.168.
Med. sich gegen Jem. zum Kampfe stellen, τινί, Pol. 32.20.4 ; τοῖς πολεμίοις εἰς τὴν μάχην, 11.23.4 ; τοῖς ὑπεναντίοις κατὰ πρόσωπον, 9.3.6 ; u. so συγκαταστῆναι πρός τινα, 31.20.8 u. öfter ; auch absolut, οἱ συγκαθεστῶτες, 4.12.6.
Med. sich gegen Jem. zum Kampfe stellen, τινί, Pol. 32.20.4 ; τοῖς πολεμίοις εἰς τὴν μάχην, 11.23.4 ; τοῖς ὑπεναντίοις κατὰ πρόσωπον, 9.3.6 ; u. so συγκαταστῆναι πρός τινα, 31.20.8 u. öfter ; auch absolut, οἱ συγκαθεστῶτες, 4.12.6.
συγκαθίστημι
fut. -καταστήσω
aor1 -κατέστησα
- 1to bring into place together, ap. Dem.
- 2to join in setting up, Lat. constituere, τὴν τυραννίδα Aesch., etc.:—of settling disturbed countries, Thuc.:— to help in arranging, managing, treating, Eur.