τεκνόω
τεκνόω, to furnish with children, procreate
Could not find τεκνοῦντα in Logeion dictionaries.
τεκνοῦντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of τεκνόω
τεκν-όω,
- furnish or stock with children, τ. πόλιν παισί E. HF 7:— Pass., to be furnished with children, i.e. to have them, ἐξ οὗ ʼτεκνώθη Λάϊος Id. Ph. 868; ἀπελευθέρας ἀστοῦ τετεκνωμένης ἐξ Αἰγυπτίου PGnom. 134 (ii A.D.).
- II engender, procreate children; in Act., commonly of the man, beget them, Hes. Fr. 138, E. Ph. 19, Hel. 1146 (lyr.); νύμφης from a bride, Id. Med. 805, cf. Stud.Ital. 2.382 (Itanus): metaph., Ὀρφεὺς χέλυν ἐτέκνωσε Tim. Pers. 235 (for τεκνοῦσα in S. Tr. 308, v. τεκνοῦς):—Med., of the female, bear children, ἀρχὴ ταῖς γυναιξὶ τοῦ τεκνοῦσθαι καὶ τοῖς ἄρρεσι τοῦ τεκνοῦν Arist. HA 585a34: metaph., ὄλβος τεκνοῦται it has offspring, A. Ag. 754; μυρίας ὁ μυρίος χρόνος τεκνοῦται νύκτας ἡμέρας τε S. OC 618; χθὼν ἐτεκνώσατο φάσματʼ ὀνείρων E. IT 1262 (lyr.):—but Med. is used of the man in Id. Med. 574, BCH 1.599 (Delph., iv B.C.), Orph. H. 29.7; of both parents, E. Supp. 1087; and Act. of both parents, Arist. GA 715b10, al.; τεκνώσασα μετʼ αὐτοῦ CIG 4179 (Pontus); ἡ τεκνώσασα Sor. 1.87:— Pass., to be born, Pi. I. 1.17: metaph., μὴ καὶ τεκνωθῇ δυσφορώτερος γόος A. Th. 657; νόμοι . . διʼ αἰθέρα τεκνωθέντες S. OT 867 (lyr.); γάμον τεκνοῦντα καὶ τεκνούμενον, i.e. a marriage where husband and son are one, ib. 1215 (lyr.); αὐτὴ δὲ τεκοῦσʼ ὑπὸ τῆσδε τεκνοῦται Theodect. 4.2 (hex.).
- III in Pass. also, to be adopted, D.S. 4.67.
τεκνόω-ῶ (f. -ώσω, ao. ἐτέκνωσα ; pass. ao. ἐτεκνώθην)
1 engendrer, procréer, particul. en parl. de l’homme, Hés. fr. 43, 6 Gaisford ; Eur. Ph. 19, etc. ; Arstt. H.A. 7, 5, 2 ; de la femme, Th. H.P. 9, 18, 10 ; de l’homme et de la femme, Arstt. G.A. 1, 18, 30 ; 4, 3, 1 ; au pass. être enfanté, Pd. I. 1, 25 ; Eur. Ph. 863, etc. ; p. anal. en parl. de choses : γάμον τεκνοῦντα καὶ τεκνούμενον, Soph. O.R. 1215, mariage où le père est en même temps le fils ; fig. au pass. être enfanté, être produit, Eschl. Sept. 657 ; Soph. O.R. 867 ||
2 peupler d’enfants, Eur. H.f. 7 ; au pass. en parl. de pers. être entouré d’enfants, Eur. Ph. 868 ||
3 prendre à titre d’enfant, adopter, au pass. DS. 4, 67 ||
Moy. enfanter, procréer, en parl. de la femme, Arstt. H.A. 7, 5, 2 ; rar. en parl. de l’homme, Eur. Med. 574 ; Orph. H. 29, 7 ; de l’homme et de la femme, Arstt. H.A. 10, 4, 5 ; fig. produire, acc. Soph. O.C. 618 ; Eur. I.T. 1262, etc.
Étym. τέκνον.
1. act. verwekken, van de man:
2. med. met acc. voortbrengen, van zowel man als vrouw:
τεκνόω, 1) mit Kindern versehen, πόλιν παισίν, Eur. Herc.Fur. 7 ; pass. mit Kindern versehen werden, Kinder bekommen, Porson Eur. Phoen. 882 ; ὡς ἐκ Ποσειδῶνος τεκνωθείη, Plut. Thes. 3.
2) Kinder hervorbringen, zeugen, gebären ; Hes. frg. 43.6 ; ἐτέκνωθεν κράτιστοι, Pind. I. 1.17 ; vom Manne gew. im act., πτανός σε ἐτέκνωσε πατήρ, Eur. Hel. 1160 ; von der Frau im med.; Eur. Med. 574 braucht auch das med. vom Manne ; vgl. Plut. Agis 11 ; Soph. sagt vom Oedipus γάμον τεκνοῦντα καὶ τεκνούμενον, O.R. 1215 ; auch πάτρα με τεκνοῖ ; Jacobs AP p. 237 ; übertr., μὴ καὶ τεκνωθῇ δυσφορώτερος γόος, Aesch. Spt. 639 ; vgl. auch Ag. 754 γέρων λόγος τέτυκται, μέγαν τελεσθέντα φωτὸς ὄλβον τεκνοῦσθαι ; Soph. νόμοι οὐρανίαν διʼ αἰθέρα τεκνωθέντες, O.R. 867 ; μυρίας ὁ μυρίος χρόνος τεκνοῦται νύκτας ἡμέρας τε, O.C. 624 ; – τεκνοῦσα ist Soph. Trach. 308 f. L. für τεκνοῦσσα, s. τεκνοῦς.
3) an Kindesstatt annehmen, adoptieren, DS. 4.67 u. a.Sp.
2) Kinder hervorbringen, zeugen, gebären ; Hes. frg. 43.6 ; ἐτέκνωθεν κράτιστοι, Pind. I. 1.17 ; vom Manne gew. im act., πτανός σε ἐτέκνωσε πατήρ, Eur. Hel. 1160 ; von der Frau im med.; Eur. Med. 574 braucht auch das med. vom Manne ; vgl. Plut. Agis 11 ; Soph. sagt vom Oedipus γάμον τεκνοῦντα καὶ τεκνούμενον, O.R. 1215 ; auch πάτρα με τεκνοῖ ; Jacobs AP p. 237 ; übertr., μὴ καὶ τεκνωθῇ δυσφορώτερος γόος, Aesch. Spt. 639 ; vgl. auch Ag. 754 γέρων λόγος τέτυκται, μέγαν τελεσθέντα φωτὸς ὄλβον τεκνοῦσθαι ; Soph. νόμοι οὐρανίαν διʼ αἰθέρα τεκνωθέντες, O.R. 867 ; μυρίας ὁ μυρίος χρόνος τεκνοῦται νύκτας ἡμέρας τε, O.C. 624 ; – τεκνοῦσα ist Soph. Trach. 308 f. L. für τεκνοῦσσα, s. τεκνοῦς.
3) an Kindesstatt annehmen, adoptieren, DS. 4.67 u. a.Sp.
τεκνόω
- 1beget pass. κεῖνοι γὰρ ἡρώων διφρηλάται Λακεδαίμονι καὶ Θήβαις ἐτέκνωθεν κράτιστοι I. 1.17
τεκνόω,
fut. -ώσω
- Ito furnish or stock with children, Eur.: —Pass. to be furnished with children, i. e. to have them, Eur.
- IIAct., of the man, to beget children, Eur.;—Mid., of the female, to bear them: metaph., ὄλβος τεκνοῦται it has offspring, Aesch.; χθὼν ἐτεκνώσατο φάσματα Eur.:—Pass. to be born, Trag.; γάμον τεκνοῦντα καὶ τεκνούμενον, i. e. a marriage where husband and son are one, Soph.