τεκνοποιητικός
τεκνοποιητικός, of or for the begetting or bearing of children
τεκνοποι-ητικός, ή, όν,
- of or for the begetting or bearing of children: ἡ -κή (sc. κοινωνία or ἀρχή), as a subdivision of οἰκονομική, Arist. Pol. 1253b10 (s. v.l.).
τεκνοποιητικός, ή, όν, qui concerne la procréation d’enfants, Arstt. Pol. 1, 3, 2.
Étym. τεκνοποιέω.
τεκνοποιητικός, ή, όν, zum Kinderzeugen od.- gebären gehörig, geschickt, Arist. Polit. 1.3 u. Sp.
τεκνοποιητικός, ή, όν
- of or for the production of children: ἡ -κή (sc. τέχνη) Arist.