φαρμακεύς
φαρμακεύς, a poisoner, sorcerer
Could not find φαρμακέα in Logeion dictionaries.
φαρμακέα Noun: masculine accusative singular of φαρμακεύς
φαρμᾰκ-εύς, έως, ὁ,
- poisoner, sorcerer, S. Tr. 1140, Pl. Smp. 203d, etc.; γνήσιοι σοφισταὶ καὶ φ. Jul. Or. 6.197d.
- II druggist, apothecary, Aret. CD 2.12.
φαρμακεύς, έως (ὁ) [μᾰ]
I celui qui prépare ou administre des médicaments, Arét. Cur. m. diut. 2, 12 ||
II celui qui compose des préparations magiques, d’où :
1 empoisonneur, Soph. Tr. 1140 ||
2 magicien, sorcier, Plat. Conv. 203d ; Plut. Artax. 19 ; Luc. D. deor. 13, 1 ; M. cond. 40 ; Cal. 13, etc. ; p. opp. à ἰατρός, Thém. 72b.
Étym. φάρμακον.
φαρμακεύς, ὁ, der Arznei-, Zaubermittel, Gift bereitet und bei Andern anwendet, Zauberer, Giftmischer ; Soph. Tr. 1130 ; καὶ γόης Plat. Symp. 203d ; – aber auch der solche Mittel braucht.
Strong 5332 (KJV)
*
a sorcerer: Re 21:8, Rec.†
φαρμακεύς
φαρμᾰκεύς, έως, ὁ,
φάρμακον
- a poisoner, sorcerer, Soph.