φαρμακόεις
φαρμακόεις, poisoned
φαρμᾰκό-εις, εσσα, εν,
- = φαρμακώδης, poisoned, ἰός Mosch. 4.30: poisonous, Nic. Al. 4; of a person, sorcerer, Nonn. D. 21.144.—In Nic. Al. 293, we have nom. pl. fem. φαρμακόεις for -όεσσαι.
φαρμακόεις, όεσσα, όεν [μᾰ]
1 vénéneux, Nic. Al. 4 ; Mosch. 4, 30 ; Man. 3, 71 ; Nonn. D. 45, 223 ||
2 subst. sorcier, Nonn. D. 21, 142.
Étym. φάρμακον.
φαρμακόεις, όεσσα, όεν, = φαρμακώδης, bes. giftig, reich am φάρμακον ; Nic. Al. 293 πόσιες φαρμακόεις.