φαρμακία
φαρμᾰκ-ία, Ion. -ιη,
- = φαρμακεία, Hp. Decent. 10, LXX Ex. 7.11 (pl.), Man. 2.310.
*φαρμακία, ion. φαρμακίη, ης [μᾰ] c. φαρμακεία, Man. 2, 310 ; Sib. 5, p. 576 ; Spt. Ex. 7, 11 ; au plur. Hpc. 1244d, 1245h.
φαρμακία, ἡ, poet. = φαρμακεία, sp.D.
Strong 5331
poët. and late prose form of φαρμακεία,
(3, 14)(
1. generally, the use of medicine, drugs or spells (Xen.).
2. (a) poisoning (Plut., Polyb.);
(b) sorcery, witchcraft: Ga 5:20 (v. Lft., in l.), Re 9:21 (WH, txt., φαρμάκων) 18:23 (cf. LXX, ll. c.).†