ἀκαταιτίατος
ἀκαταιτίατος, not to be accused
Could not find ἀκαταιτιάτων in Logeion dictionaries.
ἀκαταιτιάτων masculine genitive plural, feminine genitive plural, neuter genitive plural of ἀκαταιτίατος
ἀκαταιτίᾱτος, ον,
- not to be accused, J. BJ 4.3.10, al.; not to be accused, blameless, ib. 2.14.8.
no inculpado, no acusado, inocente
ἀλλ' ἀκαταιτιάτοις ἀκρίτοις οὐδεὶς ἐβοήθησε τοῖς δεδεμένοις
nadie ayudó a (aquellos) presos ni inculpados ni juzgadosμᾶλλον διὰ τοὺς πολλοὺς ἀκαταιτιάτους συγγνῶναι
mejor perdonar (a unos pocos malvados) a causa de muchos inocentes
ἀ·καταιτίατος, ος, ον [ιᾱ] qu’on ne peut accuser, Jos. B.J. 1, 24, 8.
Étym. ἀ, καταιτιάομαι.
ἀκαταιτίατος, [ᾱτ], unschuldig, Jos.