ἀκοή
ἀκοή, ἀκοή, ἡ, hearing (noun)
- hearing, sound heard, ἕκαθεν δέ τε γίγνετʼ ἀ. Il. 16.634.
- 2 thing heard, tidings, μετὰ πατρὸς ἀκουὴν ἱκέσθαι, βῆναι, Od. 2.308, 4.701; κατὰ τὴν Σόλωνος ἀκοήν according to Solonʼs story, Pl. Ti. 21a; report, Pi. P. 1.84, 90; ἀ. σοφοῖς thing for wise men to listen to, ib. 9.78; ἀκοῇ ἱστορεῖν, παραλαβεῖν τι by hearsay, Hdt. 2.29, 148; ἐπίστασθαι Antipho 5.67, Th. 4.126; ἐξ ἀκοῆς λέγειν Pl. Phd. 61d; τὰς ἀ. τῶν προγεγενημένων traditions, Th. 1.20; ἀκοαὶ . . λόγων Id. 1.73; ἀκοὴν μαρτυρεῖν, προσάγειν, give, bring hearsay evidence, D. 57.4; βαρὺν . . ἀκοῆς ψόφον AP 6.220 (Diosc.); ἐκ γὰρ ἀκουῆς οἰκτίρω σε ib. 7.220 (Agath.).
- II sense of hearing, Hdt. 1.38, etc.; joined with ὄψις, Pl. Phd. 65b, etc.; οἷς ὦτα μέν ἐστιν, ἀκοαὶ δὲ οὐκ ἔνεισιν Ph. 1.474.
- 2 act of hearing, ἐς ἀκοὰν ἐμήν to my hearing, my ear, A. Pr. 689; γᾶρυν ἀραρεῖν ἀκοαῖσι Simon. 41; ὀξεῖαν ἀ. . . λόγοις διδούς S. El. 30; ἀκοῇ κλύειν Id. Ph. 1412; ἀκοαῖς δέχεσθαι, εἰς ἀκοὰς . . ἥκειν, E. IT 1496, Ph. 1480; διʼ ἀκοῆς αἰσθάνεσθαι Pl. Lg. 900a; ἀκοὴν ὑπειπών demanding a hearing, E. HF 962; τοῖς ἀκροάμασι τὰς ἀ. ἀνατεθεικώς Plb. 24.5.9.
- 3 ear, ὀππάτεσσι δʼ οὖδεν ὄρημʼ, ἐπιρρόμβεισι δʼ ἄκουαι Sapph. 2.12, cf. A.R. 4.17; ἀπεσθίει μου τὴν ἀ. Hermipp. 52, cf. Pherecr. 199; δυσὶν ἀκοαῖς κρίνειν with two ears, Arist. Pol. 1287b27, cf. Pr. 960a30, Call. Fr. 106.5.
- III hearing, listening to, ἀκοῆς ἄξιος Pl. Tht. 142d; εἰς ἀκοὴν φωνῆς within hearing of . ., D.S. 19.41.
- IV obedience, ἀ. ὑπὲρ θυσίαν ἀγαθή LXX 1 Ki. 15.22.
- V in pl., place where supernatural voices are heard, IG 4.955.10 (Epid.), Marin. Procl. 32; αἱ ἀ. τοῦ θεοῦ Aristid. Or. 47(23).13.
I
1 sonido, ruido
ἕκαθεν δέ τε γίγνετ' ἀ.
ποικίλη ἀκοή
sonidos variados
2 noticia, nueva c. gen. obj.
φίλου μετὰ πατρὸς ἀκουήν
ἀκοὴ φωνῆς
• c. gen. subjet. noticia transmitida por
κατὰ τὴν Σόλωνος ἀκοήν
según dice Solón
• cosa dicha
ἑτέρων
τὰς ἀκοὰς τῶν προγεγενημένων
las tradiciones de los antepasados
• ἀκοῇ, ἐξ ἀκοῆς, ἀκοήν por lo que se dice, de oídas
ἀκοῇ ἱστορεῖν
ἀ. παραλαβεῖν
ἀ. εἰδέναι
ἀ. νομίζειν op. πείρᾳ αἰσθέσθαι
ἀκοῇ πιστεύειν
ἀ. μεμαθηκέναι
ἐξ ἀκοῆς λέγειν
γράφειν ἀκοήν
• jur.
ἀκοὴν μαρτυρεῖν, προσάγειν
presentar como prueba algo que se ha oído
3 sent. social habladurías, fama
ἀστῶν ἀκοά
las habladurías de los ciudadanosἀκοὴν ἁδεῖαν κλύειν
tener buena famaἐκ γὰρ ἀκοῆς οἰκτείρω σε
te compadezco por tu mala fama
4 predicación
ἡ πίστεως ἀ.
5 plu. ἀκοαί, αἱ voces sobrenaturales
αἱ ἀκοαὶ τοῦ θεοῦ
II
1 oído como órgano de percepción sensorial (a veces difícil de distinguir de ἄσκοπον ὄμμα καὶ ἠχήεσσαν ἀκουὴν καὶ γλῶσσαν
ὀππάτεσσι δ' οὐδὲν ὄρημμ', ἐπιβρόμεισι δ' ἄκουαι
nada veo con los ojos, me zumban los oídosἐν δέ οἱ ὄσσε πλῆτο πυρός, δεινὸν δὲ περιβρομέεσκον ἀκουαί
sus ojos se llenaban de fuego y sus oídos le zumbabanγᾶρυν ἀραρεῖν ἀκοαῖσι βροτῶν
μολεῖσθαι λόγους ἐς ἀκοὰν ἐμάν
εἰς ἀκοὰς ... ἥκει
ὀξεῖαν ἀκοὴν ... λόγοις διδούς
ἀκοῇ κλύειν
ἀκοῇ ἀκούειν
φήμην ἀκοαῖσι δέδεγμαι
δι' ἀκοῆς αἰσθάνεσθαι
εἰς τὰς ἀκοὰς τοῦ λαοῦ
ἐν πύλαισιν ἀκοὰν βάλω
aplicaré el oído a la puertaδυσὶν ἀκοαῖς κρίνειν
αἱ ἀκοαὶ ἤχου μεσταί
ἀκοαῖς τῆς Ἴσιδος
• oreja
ἀπεσθίει μου τὴν ἀκοήν
2 sentido del oído en serie c. otros sentidos
μήτε τιν' ὄψιν ἔχων πίστει πλέον ἢ κατ' ἀκουὴν ἢ ἀκοὴν ... ὑπὲρ τρανώματα γλώσσης
no confies más en la vista que en el oído ni más en el oído que en las manifestaciones de la lenguaὅσων ὄψις ἀκοὴ μάθησις, ταῦτα ἐγὼ προτιμέω
καὶ σκοτίης (sc. γνώμης) μὲν τάδε σύμπαντα ὄψις, ἀκοή, ὀδμή, γεῦσις, ψαῦσις
estos eran en total los (sentidos) del (conocimiento) oscuro (op. al verdadero): vista, oído, olfato, gusto, tactoἆρα ἔχει ἀλήθειάν τινα ὄψις τε καὶ ἀκοὴ τοῖς ἀνθρώποις
ἀκοὴν ἔχει τὸ ζῷον
οἷς ὦτα μέν ἐστιν, ἀκοαὶ δ' οὐκ ἔνεισιν
3 acción de oír o escuchar, audición
ἀκοῆς ἄξιος
digno de ser escuchadoεἰς ἀκοὴν φωνῆς
dentro del alcance de la vozβίου τερπνὰς ἀκοάς
alegrías de la vida que entran por el oído
4 atención
ἀκοὴν ὑπειπών
pidiendo atenciónτοῖς ἀκροάμασι τὰς ἀκοὰς ἀνατεθεικώς
dedicando su atención a los espectáculos
• obediencia, atención
ἀ. ὑπὲρ θυσίαν ἀγαθή
•Cf.
1. gehoor,
2. het horen:
3. oor,
4. geluid:
1) der Sinn des Gehörs, διεφθαρμένος τὴν ἀκοήν, taub, Her. 1.38 ; ἀποστέρησις ἀκοῆς Thuc. 7.70 ; oft bei Plat. in Vrbdg mit ὄψις, z.B. Phaed. 65b ; διʼ ἀκοῆς αἰσθέσθαι Legg. X. 900a ; ἐπιστήμην ἔχειν διὰ τῆς ἀκ. Isocr. 12.150.
2) das Organ des Hörens, das Ohr, ἡ ἀκοὴ πάσας φωνὰς δέχεται Xen. Mem. 1.4.6 ; Pherecrat. in B.A. 369, ἀπεσθίει μου τὴν ἀκοήν, Hermipp. Ath. XIV.649c, vgl. Sopat. Ath. II.86a ; Plat. Tim. 33c ; τὰς ἀκοὰς ἀποφράττειν Luc. Philop. 1.; so übertr. ξένους λόγους μολεῖσθαι εἰς ἀκοὴν ἐμήν, wie wir : werden mir zu Ohren kommen, Aesch. Prom. 692 ; ὀξεῖαν λόγοις ἀκοὴν διδούς, ein scharfes Ohr leihen, Soph. El. 30 ; vgl. τὰς ἀκοὰς ἀνατιθέναι τινί Pol. 24.5.
3) das Gehörte, Gerücht, ἀκοῇ κλύειν Soph. Phil. 1348 : ἀκοῇ εἰδέναι Thuc. 1.4 ; Plat. oft, z.B. Tim. 23a ; Dem. 22.13 ; so ἀκοῇ ἱστορέων Her. 2.29 ; παραλαβεῖν 2.148 (ὁπόσων ἀκοὴν παρεδεξάμεθα Tim. 23); ὅσον ἐπὶ μακρότατον οἷοί τʼ ἐγενόμεθα ἀκοῇ ἐξικέσθαι 4.16 ; τὰ ἀκοῇ λεγόμενα Thuc. 1.23 ; ἔλεγε ἀκοῇ Her. 4.16, wie Eur. I.T. 811 ; τὰς ἀκοὰς τῶν προγεγενημένων παρʼ ἀλλήλων δέχονται, die Traditionen über die früheren Ereignisse, Thuc. 1.20 ; ἐξ ἀκοῆς περί τινος λέγειν Phaed. 61d ; ἀκ. παλαιά Tim. 20d ; σκοτειναὶ ἀκοαί Criti. 109e ; ὄψεις καὶ ἀκοαί im plur., Theaet. 156b ; ἀκοήν, nach Hörensagen, Paus 5.12.1 ; ἀκοὴν μαρτυρεῖν, bezeugen, was man gehört hat, Isae. 6.53 ; Dem., nach dem nur τεθνεῶτος οὐ ζῶντος ἀκ. μαρτ. erlaubt war, 46.7 ; so ἀκοὴν τῶιʼ τετελευτηκότων διαμαρτυρεῖν 44.55 u. ähnlich ἀκοὴν μηδεμίαν προσάγειν πρὸς τὸν ἀγῶνα, sich nicht auf ein Gerücht berufen, 57.4 ; Pind. P. 1.83 ἀκοὴ ἀστῶν βαρύνει, der Ruf bei den Bürgern. – S. auch ἀκουή.
Strong 189
1. hearing, the sense of hearing: I Co 12:17, II Pe 2:8; "Hebraic dative," ἀκοῇ ακούειν (freq. in LXX; V. M, Pr., 14, 75), Mt 13:14, Ac 28:26.
2. organ of hearing, the ear (Arist., al.; MM, VGT, s.v.): II Ti 4:3, 4; pl., Mk 7:35, Lk 7:1, Ac 17:20, He 5:11.
3. a thing heard, i.e.,
(a) a message, teaching: Jo 12:38 and Ro 16:16, 17(LXX), Ga 3:2, 5 R, mg.; λόγος ἀκοῆς, I Th 2:13, He 4:2;
(b) a report, rumour: c. gen, pers., Mt 4:24, 14:1, 24:6; Mk 1:28 13:7 (Cremer, 82, 623; MM, VGT, s.v.).†
ven a mí, oído del cielo, ven a mí, oído de los aires, ven a mí, oído de la tierra
- Ia hearing, the sound heard, Il.
- 2the thing heard, hearsay, report, news, tidings, μετὰ πατρὸς ἀκουήν in quest of tidings of his father, Od.; ἀκοῆι ἱστορεῖν, παραλαβεῖν τι to know by hearsay, Hdt.; so, ἐξ ἀκοῆς λέγειν Plat.
- IIthe sense of hearing, Hdt., etc.
- 2the act of hearing, hearing, ἀκοῆι κλύειν, ἀκοαῖς δέχεσθαι, εἰς ἀκοὰς ἔρχεταί τι Soph., Eur.; διʼ ἀκοῆς αἰσθάνεσθαι Plat.
- IIIthe ear, Sapph., Aesch.
-
…αὐτὴ ἡ ἰατρική ἐστιν πονηρά, ἢ ἄλλη τις τέχνη ἔσθʼ ὅτι προσδεῖταί τινος ἀρετῆς ὥσπερ ὀφθαλμοὶ ὄψεως καὶ ὦτα ἀκοῆς καὶ διὰ ταῦτα ἐπʼ αὐτοῖς δεῖ τινος τέχνης τῆς τὸ συμφέρον εἰς αὐτὰ ταῦτα σκεψομένης τε καὶ ἐκποριούσης ἆρα καὶ…
Plato, Republic
-
…, αὐτὴ ἡ δύναμις τῆς πόλεως, ἣν ἀπὸ τῶνδε τῶν τρόπων ἐκτησάμεθα, σημαίνει. μόνη γὰρ τῶν νῦν ἀκοῆς κρείσσων ἐς πεῖραν ἔρχεται, καὶ μόνη οὔτε τῷ πολεμίῳ ἐπελθόντι ἀγανάκτησιν ἔχει ὑφʼ οἵων κακοπαθεῖ οὔτε τῷ ὑπηκόῳ κατάμεμψιν…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…συνθέτους λόγους. ἔα ἔα, ἄπεχε, φεῦ · οὔποτʼ οὔποτʼ ηὔχουν ; ὧδε ; ξένους μολεῖσθαι λόγους εἰς ἀκοὰν ἐμάν, οὐδʼ ὧδε δυσθέατα καὶ δύσοιστα πήματα, λύματα, δείματα ἀμ φάκει κέντρῳ τύψειν ψυχὰν ἐμάν. ἰὼ…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…ἕσπετο ἰσόθεος φώς. τῶν δʼ ὥς τε δρυτόμων ἀνδρῶν ὀρυμαγδὸς ὀρώρει οὔρεος ἐν βήσσῃς, ἕκαθεν δέ τε γίγνετʼ ἀκουή, ὣς τῶν ὄρνυτο δοῦπος ἀπὸ χθονὸς εὐρυοδείης χαλκοῦ τε ῥινοῦ τε βοῶν τʼ εὐποιητάων, νυσσομένων ξίφεσίν τε καὶ…
Homer, Iliad
-
…φράζονται, ὃ μὴ τελέσειε Κρονίων · Τηλέμαχον μεμάασι κατακτάμεν ὀξέι χαλκῷ οἴκαδε νισόμενον · ὁ δʼ ἔβη μετὰ πατρὸς ἀκουὴν ἐς Πύλον ἠγαθέην ἠδʼ ἐς Λακεδαίμονα δῖαν. ὣς φάτο, τῆς δʼ αὐτοῦ λύτο γούνατα καὶ φίλον ἦτορ ,…
Homer, Odyssey
-
…ἀμειξίαν ἀλλήλων ἁθρόοι ἔπραξαν. ἀλλὰ καὶ ταύτην τὴν στρατείαν θαλάσσῃ ἤδη πλείω χρώμενοι ξυνεξῆλθον. Μίνως γὰρ παλαίτατος ὧν ἀκοῇ ἴσμεν ναυτικὸν ἐκτήσατο καὶ τῆς νῦν Ἑλληνικῆς θαλάσσης ἐπὶ πλεῖστον ἐκράτησε καὶ τῶν Κυκλάδων νήσων ἦρξέ τε καὶ οἰκιστὴς πρῶτος…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…ἀνθρώπων καὶ φόνος, ὁ μὲν κατʼ αὐτὸν τὸν πόλεμον, ὁ δὲ διὰ τὸ στασιάζειν. τά τε πρότερον ἀκοῇ μὲν λεγόμενα, ἔργῳ δὲ σπανιώτερον βεβαιούμενα οὐκ ἄπιστα κατέστη, σεισμῶν τε πέρι, οἳ ἐπὶ πλεῖστον ἅμα μέρος…
Thucydides, The Peloponnesian War
-
…πέμποιεν ἐπʼ εὐρέα νῶτα θαλάσσης. νῦν αὖ παῖδʼ ἀγαπητὸν ἀποκτεῖναι μεμάασιν οἴκαδε νισόμενον · ὁ δʼ ἔβη μετὰ πατρὸς ἀκουὴν ἐς Πύλον ἠγαθέην ἠδʼ ἐς Λακεδαίμονα δῖαν. τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη νεφεληγερέτα Ζεύς · τέκνον ἐμόν, ποῖόν σε…
Homer, Odyssey
-
…εἶδος ἀγητόν, τὸν δέ τις ἀθανάτων βλάψε φρένας ἔνδον ἐΐσας ἠέ τις ἀνθρώπων · ὁ δʼ ἔβη μετὰ πατρὸς ἀκουὴν ἐς Πύλον ἠγαθέην · τὸν δὲ μνηστῆρες ἀγαυοὶ οἴκαδʼ ἰόντα λοχῶσιν, ὅπως ἀπὸ φῦλον ὄληται νώνυμον ἐξ Ἰθάκης Ἀρκεισίου…
Homer, Odyssey
-
…τῆς ἐμῆς σε ζόης διακλέψαι. εἷς γὰρ μοι μοῦνος τυγχάνεις ἐὼν παῖς · τὸν γὰρ δὴ ἕτερον διεφθαρμένον τὴν ἀκοὴν οὐκ εἶναί μοι λογίζομαι. ἀμείβεται ὁ νεηνίης τοισίδε · συγγνώμη μέν ὦ πάτερ τοι, ἰδόντι γε ὄψιν τοιαύτην…
Herodotus, The Histories