ἀκόλακος
ἀκόλακος, not flattering
ἀκόλακ-ος, ον,
- = foreg. ΙΙ, ψήφισμα D.L. 2.141.
1 que no adula
ψήφισμα
2 que no admite adulaciones Hsch.
ἀ·κόλακος, ος, ον [λᾰ] qui ne flatte pas, DL. 2, 141.
Étym. ἀ, κόλαξ.
ἀκόλακος, nicht schmeichelnd, mit ἁπλοῦς verb., Diog.L. 2.141.